ΗΧΩ είναι το ακουστικό φαινόμενο όπου ένας ήχος αντανακλάται σε ένα στερεό εμπόδιο που βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 17 μέτρων και επιστρέφει στον ακροατή με καθυστέρηση.

Ηχ-ώ: ρήμα που σημαίνει παράγω ήχο, βουίζω, ή αφήνω απήχηση.

Στον Ελληνο-Γαλλικό Σύνδεσμο, στην καρδιά της Αθήνας, στο Κολωνάκι (πλ. Φιλικής Εταιρείας 2, 4^ος όροφος), παρουσιάζεται από την Τρίτη, 20 Οκτωβρίου, η  ομαδική εικαστική έκθεση με τίτλο ΗΧΩ | Ηχ-ώ.

Πραγματοποιείται σε concept, οργάνωση και επικοινωνία του εκπαιδευτικού και διοργανωτή εικαστικών εκθέσεων, Δημήτρη Λαζάρου και διαρκεί έως το Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2026.

Η έκθεση εγκαινιάζεται τη Τρίτη, 20 Οκτωβρίου και ώρα 5-9μ.μ.

Ο εκπαιδευτικός, διοργανωτής και επιμελητής της έκθεσης, Δημήτρης Λαζάρου σημειώνει:

«Η παρούσα ομαδική εικαστική έκθεση επιχειρεί να χαρτογραφήσει τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ενέργεια της παραγωγής και στο αποτέλεσμα της επιστροφής, χρησιμοποιώντας ως εννοιολογικό άξονα τη διπλή φύση της λέξης: το ρήμα ηχώ (παράγω ήχο, βουίζω, αφήνω απήχηση) και το ουσιαστικό ηχώ (το ακουστικό φαινόμενο της ανάκλασης).

Στο μεταίχμιο αυτών των δύο εννοιών, οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες διερευνούν πώς οι πράξεις, οι μνήμες και τα υλικά μας αποτυπώματα εκπέμπονται στο περιβάλλον, για να επιστρέψουν στη συνέχεια σε εμάς μεταμορφωμένα.

Ως ρήμα, το ηχώ συμβολίζει την πρωτογενή ανάγκη για έκφραση, τη δημιουργική κραυγή και την παρουσία μέσα στον χώρο. Οι καλλιτέχνες εξερευνούν το αποτύπωμα που αφήνει το άτομο στο παρόν ενώ παράλληλα, κάθε εικαστική χειρονομία είναι μια δόνηση, μια προσπάθεια του δημιουργού να «ακουστεί» και να αφήσει μια μόνιμη απήχηση σε έναν κόσμο που συχνά προτιμά τη σιωπή.

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι απλώς ένας ήχος, αλλά ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι την επιστροφή του ή αλλιώς στην περίπτωση των έργων τέχνης ο χρόνος που χρειάζεται ένα βίωμα για να αποκρυσταλλωθεί.

Σε αυτήν την έκθεση ο θεατής καλείται να περιηγηθεί σε έναν χώρο όπου η δράση (ηχώ) και η αντίδραση (η ηχώ) συγχέονται. Η έκθεση δημιουργεί το κατάλληλο «περιβάλλον αντήχησης», όπου το βουητό του καλλιτέχνη μετατρέπεται σε απήχηση για τον επισκέπτη.»

Στην έκθεση συμμετέχουν αξιόλογοι, σύγχρονοι εικαστικοί:

Jocasta M., Ms Aikaterini, Panagiotis Konstantas, Sahara, Θεοδοσία Μαρκάδα, Κωνσταντίνα Καραγιάννη, Μαρία Κόρδα, Ευαγγελία Λιάσκου, Μίκα Καππάτου, Θανάσης Μίχος, Σοφία Τριβέλλα Πανταζή, Γιάννης Σταμούλης, Θοδωρής Τριφύλλης

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία - Επιμέλεια: Δημήτρης Λαζάρου

email: repdla@hotmail.com // dimitriolazarou@gmail.com

Εγκαίνια: Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2026| 5 – 9μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 20 - 31 Οκτωβρίου 2026

ΕΛΛΗΝΟ – ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Πλ. Κολωνακίου 2,

4^ος όροφος

Κολωνάκι, Αθήνα

(Είσοδος δίπλα στην τράπεζα Πειραιώς)

Ημέρες και Ώρες λειτουργίας

Τρίτη έως Παρασκευή (εκτός Τετάρτης): 5 - 9 μ.μ.

Σάββατο: 12 - 4 μ.μ.

Δευτέρα, Τετάρτη και Κυριακή : ΚΛΕΙΣΤΑ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Οι παράλληλες δράσεις του φεστιβάλ ξεκινούν την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου και υπόσχονται ένα πρόγραμμα γεμάτο χιούμορ, μουσική, δημιουργικότητα και εκπλήξεις.

– Η αρχή γίνεται στις 19.00, στο κτήριο Παπαστεριάδη, με τη θεατρική παράσταση από την Κύπρο «Γελά καλύτερα όποιος γελά τελευταίος», σε σκηνοθεσία του Χάρη Αριστείδου.

– Στις 21.00, το Πνευματικό Κέντρο παίρνει τη σκυτάλη για μια stand-up comedy βραδιά με τον Θωμά Ζάμπρα και τον Ανδρέα Πασπάτη.

– Το Σαββατοκύριακο 17 και 18 Οκτωβρίου η δημιουργικότητα περνά στο προσκήνιο, με τη διήμερη δράση κόμικς και εικονογράφησης «ΚΑΜΠΙΣΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ 9 3/3», στο Πνευματικό Κέντρο, από τις 17.00 έως τις 22.00. Artist Alley με δημιουργούς κόμικς και εικονογράφους, live drawing, εικαστικές παρεμβάσεις, παρουσιάσεις τεχνικών δημιουργίας κόμικs, δημιουργικά εργαστήρια για παιδιά και νέους, προβολές animation, αλλά και μια ξεχωριστή έκθεση επιλεγμένων έργων.

– Το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, στις 19.00, η μουσική συναντά τον κινηματογράφο σε μια Χορωδιακή Συναυλία, με αγαπημένες μελωδίες από τον ελληνικό και τον ξένο κινηματογράφο. Μια βραδιά όπου η εικόνα και ο ήχος ενώνονται και αποδεικνύουν πως κάποιες κινηματογραφικές στιγμές… δεν χρειάζονται καν οθόνη για να τις θυμηθείς!

– Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στις 20.30, έρχεται η μεγάλη στιγμή: η επίσημη Τελετή Έναρξης του TICFF στο Πνευματικό Κέντρο. Τη βραδιά θα απογειώσει ο Diogenis Daskalou Monie & Monie Conniente με τη μουσικοσατιρική παράσταση «Το σκουλήκι fly, έγινε butterfly!», σε ένα εκρηκτικό μείγμα μουσικής, χιούμορ και ανατρεπτικής διάθεσης.

Από την κάμερα… στη σκηνή!

Το πρόγραμμα των παράλληλων δράσεων συνεχίζεται

– το Σαββατοκύριακο 24 και 25 Οκτωβρίου στο Μουσείο Τσιτσάνη, με το workshop «Υποκριτική στον Κινηματογράφο» από τον βραβευμένο σκηνοθέτη Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο.

Πώς δημιουργείται ένας ρόλος μπροστά στην κάμερα; Πώς μεταφέρεται ένα συναίσθημα στην οθόνη; Τι διαφορετικό απαιτεί η κινηματογραφική υποκριτική; Το εργαστήρι ανοίγει την πόρτα στον μαγικό κόσμο της δημιουργίας ενός κινηματογραφικού ρόλου και απευθύνεται σε όλους όσοι θέλουν να γνωρίσουν από κοντά την τέχνη της υποκριτικής στον κινηματογράφο.

– Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, στις 13.00, το χιούμορ μπαίνει στο επίκεντρο, με μια ανοιχτή συζήτηση για την κωμωδία. Άνθρωποι του χώρου συζητούν για το χιούμορ, την κωμωδία και τη θέση τους στον κινηματογράφο και τις παραστατικές τέχνες.

– Η αυλαία του TICFF πέφτει την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, στις 20.00, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης», με μια τελετή λήξης που θα συνδυάσει μουσική, κινηματογράφο και –φυσικά– πολύ χιούμορ.

Ο Άρης Ρήγας ανεβαίνει στη σκηνή για μια stand-up comedy εμφάνιση, ενώ η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Τρικάλων παρουσιάζει μια ξεχωριστή συναυλία με θέμα τη «Μουσική και τον Κινηματογράφο».

Και καθώς η βραδιά θα κορυφώνεται, θα έρθει η στιγμή της απονομής των βραβείων του Διαγωνιστικού Τμήματος, για να μάθουμε ποιες ταινίες και ποιοι συντελεστές βραβεύονται.

Από τις προβολές, τις παραστάσεις, το Stand-up Comedy μέχρι τα κόμικς, τη μουσική, την υποκριτική και τις συζητήσεις, το TICFF δημιουργεί μια μεγάλη καλλιτεχνική «σκηνή» στην καρδιά των Τρικάλων.

Ένα φεστιβάλ που δεν θέλει απλώς να μας κάνει να δούμε σινεμά, αλλά να μας κάνει να το ζήσουμε. Με εικόνα, ήχο, γέλιο, δημιουργία και πολλές αφορμές για να συναντηθούμε.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ TICFF

Παρασκευή 16/10 19.00 | Κτήριο Παπαστεριάδη Θεατρική παράσταση από την Κύπρο «Γελά καλύτερα όποιος γελά τελευταίος»

21.00 | Πνευματικό Κέντρο Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης» Θωμάς Ζάμπρας – Ανδρέας Πασπάτης Stand-up Comedy

Σάββατο 17/10 – Κυριακή 18/10 17.00–22.00 | Πνευματικό Κέντρο Διήμερη δράση κόμικς και εικονογράφησης «ΚΑΜΠΙΣΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ 9 3/3»

Σάββατο 17/10 19.00 | Πνευματικό Κέντρο Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης» Χορωδιακή συναυλία «Μουσική και Κινηματογράφος» με τη συμμετοχή των χορωδιών:

ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ VOCALIA TOY Φ.Σ.Φ. “Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ”

ΜΙΚΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΡΑΝΙΩΤΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ “Η ΞΗΡΟΚΡΑΝΙΑ”

ΜΙΚΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ “PARENTHESIS”

ΜΙΚΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΚΟΥΡΙΟΥ

ΜΙΚΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ Ι.Ν.ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΑΛΗΝΗΣ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ & Ε.Μ.Α.Σ. ΦΙΛΙΠΠΟΣ

ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

Κυριακή 18/10 20.30 | Πνευματικό Κέντρο Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης»

Τελετή Έναρξης

Diogenis Daskalou Monie & Monie Conniente – Μουσικοσατιρική παράσταση «Το σκουλήκι fly, έγινε butterfly!»

Σάββατο 24/10 – Κυριακή 25/10 10.00–13.00 | Μουσείο Τσιτσάνη Workshop «Υποκριτική στον Κινηματογράφο», από τον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο

Κυριακή 25/10 13.00–14.00 | Μουσείο Τσιτσάνη Συζήτηση – Πάνελ για την Κωμωδία

20.00 | Πνευματικό Κέντρο Δήμου Τρικκαίων «Αθανάσιος Τριγώνης»

Τελετή Λήξης

· Άρης Ρήγας – Stand-up Comedy

· Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Τρικάλων Συναυλία «Μουσική και Κινηματογράφος»

· Απονομή Βραβείων Διαγωνιστικού Τμήματος

Πηγή: Γραφείο Τύπου του Δήμου Τρικκαίων

Πετριχώρ ονομάζεται η χαρακτηριστική, ευχάριστη μυρωδιά που αναδύεται από το ξηρό έδαφος όταν πέφτουν πάνω του οι πρώτες σταγόνες της βροχής.

Στον Ελληνο-Γαλλικό Σύνδεσμο, στην καρδιά της Αθήνας, στο Κολωνάκι (πλ. Φιλικής Εταιρείας 2, 4^ος όροφος), παρουσιάζεται από τη Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου, η πρώτη ομαδική εικαστική έκθεση του φθινοπώρου με τίτλο «Πετριχώρ».

Η έκθεση εγκαινιάζεται τη Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου και ώρα 5-9μ.μ.

Ο εκπαιδευτικός, διοργανωτής και επιμελητής της έκθεσης, Δημήτρης Λαζάρου σημειώνει:

«Η ομαδική έκθεση «Πετριχώρ» λειτουργεί ως το πρωτοβρόχι στο έδαφος της σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας. Φέρνει κοντά εικαστικούς με διαφορετικές αφετηρίες, υλικά και ανησυχίες, αφήνοντας την ενέργεια των έργων τους να αναδυθεί ελεύθερα στον χώρο, όπως ακριβώς αναδύονται οι μυρωδιές της γης μετά την καταιγίδα.

Τα έργα της έκθεσης δεν ερμηνεύουν το φυσικό φαινόμενο. Αντίθετα, αποτελούν τα ίδια «καρπούς» μιας εσωτερικής ανάγκης για έκφραση, που παρέμενε σε αναμονή. Άλλα έργα κραυγάζουν, άλλα ψιθυρίζουν, και άλλα αναζητούν την ισορροπία μέσα στην αφαίρεση.

Ο επισκέπτης καλείται να περιηγηθεί στην έκθεση όχι αναζητώντας μια γραμμική ιστορία, αλλά μια αίσθηση. Να γίνει ο ίδιος ο δέκτης αυτής της «νέας εποχής» που ανατέλλει όταν η τέχνη συναντά το κοινό της. Το «Πετριχώρ» είναι η γιορτή της ελευθερίας, της πολλαπλής ερμηνείας και της ζωντανής δημιουργίας που, όπως και η βροχή, ξεπλένει το παλιό και δίνει πνοή στο καινούριο.

Στην έκθεση συμμετέχουν 28 αξιόλογοι, σύγχρονοι εικαστικοί:

George Panopoulos - Gregoire Philippatos (DIRECTING INTELLIGENCE) - Hedwig Elizabeth Karmios - Irena Yancheva - Jocasta M. - Maria Papa - Petros Santos - Zaxaroula Bongard  - Ανίκητος Γιαννούδης - Βασίλειος Καγκαράς - Μαρία Κιτσαντώνη - Μαρία Κόρδα - Μαρία Λιακοπούλου - Ευαγγελία Λιάσκου - Χαράλαμπος Μαράβας - Θεοδοσία Μαρκάδα  - Γιώτα Αλίκη Μπιτσάκη - Αθηνά Νταναβάρα - Κωνσταντίνα Ντζιαβού - Άλκηστις Παντοπούλου - Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου - Κατερίνα Σακελλαρίδη - Γιάννης Σταμούλης - Σοφία Τριβέλλα Πανταζή - Χριστίνα Τσαντεκίδη - Αλεξάνδρα Τσίγκου - Μαρία Χάνιου - Κατερίνα Χατζηνικήτα

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία - Επιμέλεια: Δημήτρης Λαζάρου

email: repdla@hotmail.com // dimitriolazarou@gmail.com

Εγκαίνια: Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2026| 5 – 9μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 5 – 17 Οκτωβρίου 2026

Πετριχώρ  – Εκδήλωση στο facebook στο παρακάτω link:

ΕΛΛΗΝΟ – ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Πλ. Κολωνακίου 2,

4^ος όροφος

Κολωνάκι, Αθήνα

(Είσοδος δίπλα στην τράπεζα Πειραιώς)

Ημέρες και Ώρες λειτουργίας

Δευτέρα έως Παρασκευή (εκτός Τετάρτης): 5 - 9 μ.μ.

Σάββατο: 12 - 4 μ.μ.

Δευτέρα, Τετάρτη και Κυριακή : ΚΛΕΙΣΤΑ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Τον ρόλο της όμορφης Ρωξάνης θα ερμηνεύσει η Δανάη Παππά, ενώ τον γοητευτικό Κριστιάν θα υποδυθεί ο Νίκος Μέλλος και τον αδίστακτο κόμη Ντε Γκις ο Λευτέρης Ζαμπετάκης.

Τον λαμπερό θίασο ολοκληρώνουν 16 ηθοποιοί και χορευτές καθώς και ζωντανή ορχήστρα.

Στην παράσταση του Ακροπόλ, το πεντάπρακτο έργο θα παιχθεί στη 15σύλλαβη ομοιοκατάληκτη μετάφραση της Λουίζας Μητσάκου.

Γραμμένο το 1897, το έργο του Εντμόν Ροστάν «Συρανό ντε Μπερζεράκ», είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά και συνάμα δημοφιλή έργα του παγκόσμιου δραματολογίου.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Βρισκόμαστε στο Παρίσι του 1640, ο Συρανό είναι ένας γενναίος και έξυπνος ποιητής, που αγαπά κρυφά την όμορφη Ρωξάνη, αλλά ντρέπεται για τη μεγάλη μύτη του. Η Ρωξάνη, όμως, ερωτεύεται τον όμορφο αλλά άτεχνο στα λόγια Κριστιάν.

Ο Συρανό αποφασίζει να βοηθήσει τον Κριστιάν και γράφει εκείνος τα ερωτικά γράμματα που της στέλνει. Η Ρωξάνη ερωτεύεται έτσι την ψυχή και τα λόγια του ανθρώπου που νομίζει πως είναι ο Κριστιάν. Ο Κριστιάν πεθαίνει στον πόλεμο και ο Συρανό κρατά για χρόνια κρυφό το μυστικό του.

Στο τέλος, η Ρωξάνη καταλαβαίνει την αλήθεια και συνειδητοποιεί ότι αγαπούσε στην πραγματικότητα τον Συρανό, λίγο πριν εκείνος πεθάνει

Ο Συρανό, ένας ποιητής του έρωτα εκφράζει έναν κόσμο γεμάτο ερωτισμό και πάθος. Μια λατρεία για την ερωτική επιθυμία.

Συντελεστές:

Κείμενο: Εντμόντ Ροστάντ

Μετάφραση: Λουΐζα Μητσάκου

Σκηνοθεσία/ Δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Κακλέας

Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα

Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης

Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Χορογραφίες: Στεφανία Σωτηροπούλου

Σπαθογραφίες: Κωνσταντίνος Μπουμπούκης

Βοηθός σκηνοθέτη: Άρης Κακλέας

Βοηθός σκηνογράφου: Ναταλία Ζήρα

Συνεργάτης σκηνογράφου: Ελίνα Δράκου

Φωτογράφος: Γιώργος Καλφαμανώλης

Γραφίστας: Χριστόφορος Χαραλαμπόπουλος

Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Δανάη Παππά, Λευτέρης Ζαμπετάκης και Νίκος Μέλλος.

Παίζουν: Δημήτρης Ντάσκας,Στεφάνια Σωτηροπούλου,Νίκος Μυλωνόπουλος, Ερατώ Καραθανάση, Άρης Κακλέας, Αιμιλία Γιαννούκαρη, Ανδρέας Γιαννακούλας, Γιώργος Γκιόκας ,Ιωσήφ Άλι, Μαριλένα Σεφτελή, Χρήστος Μαρκόπουλος ,Νίκος Γονίδης, Νίκος Αγαπίου και Νίκος Αποστολόπουλος.

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη

Παραγωγή: arise entertainment and more EE -Θέατρο Ακροπόλ

Πληροφορίες:

Ημέρες παραστάσεων: Τετάρτη έως Κυριακή

Τετάρτη στις 19:00 μ.μ

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00 μ.μ

Κυριακή στις 18:00 μ.μ

Διάρκεια 120 λεπτά

Προπώληση:  https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/cyrano/

Και στα ταμεία του θεάτρου

ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ:  Ιπποκράτους 9-11

Τηλέφωνο: 2103648303

Η έκθεση παρουσιάζεται σε διοργάνωση της ΖΩΗ & ΤΕΧΝΗ Α.Μ.Κ.Ε και διαρκεί από την Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου έως την Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2026.  

Εκτίθενται έργα των ζωγράφων:

Santantonio (Γιάννη), Ηρώς Κανακάκη, Μίλτου Σκούρα, Θεοδώρας Χαλδαίου, Κυριακής Χριστακοπούλου, Χρίστου Χρίστου

Ο ιστορικός της τέχνης Σπύρος Μοσχονάς αναλυτικότερα σημειώνει σχετικά με τον ζωγράφο Γιάννη Σανταντόνιο (Santantonio) και την έκθεση:

«Η εφεύρεση της φωτογραφίας, τον 19ο αιώνα, άλλαξε άρδην την αντίληψη των καλλιτεχνών και του κοινού για τη ζωγραφική, δηλαδή ως «μίμηση» του ορατού κόσμου, όπως είχε διαμορφωθεί σαν ιδεολόγημα από την περίοδο της Αναγέννησης και αργότερα στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής παράδοσης. Ο Μοντερνισμός, εικονοκλαστικός και ανατρεπτικός εκ γενετής, δεν στάθηκε διόλου θετικός απέναντι στη ρεαλιστική αναπαράσταση – μόνο κατά τον Μεσοπόλεμο, ο ρεαλισμός απέκτησε εκ νέου υπόσταση, είτε ως μέσο κριτικής είτε ως μέσο προπαγάνδας.

Κατά τον όψιμο 20ό αιώνα, η έννοια του ρεαλισμού, ενισχυμένη πια από τη χρήση της φωτογραφίας και χωρίς να κρύβει τη σχέση της με αυτή, επέστρεψε στην εργασία αρκετών καλλιτεχνών. Το 1969, στις ΗΠΑ ο θεωρητικός και έμπορος έργων τέχνης Louis K. Meisel δημιούργησε τον όρο Φωτορεαλισμός (ή Φωτογραφικός Ρεαλισμός) για να περιγράψει μια σειρά μνημειακών πινάκων βασισμένων σε φωτογραφίες. Το 1970 ο όρος εμφανίστηκε στον κατάλογο της έκθεσης “Twenty-two Realists”, που φιλοξενήθηκε στο Whitney Museum της Νέας Υόρκης, σηματοδοτώντας τη θεσμική εμφάνιση του νεαρού κινήματος. Εκκινώντας από την εικονογραφία της Pop Art και της αγάπης της για το εφήμερο και το καθημερινό, αντιδρώντας στην ανεικονική τραγικότητα του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού και τη λιτότητα της εννοιολογικής τέχνης, παραβλέποντας τη βιομηχανική ψυχρότητα του μινιμαλισμού και διεκδικώντας εκ νέου για τη ζωγραφική την ιδέα της αναπαράστασης, ο Φωτορεαλισμός (γνωστός επίσης και ως Σούπερ Ρεαλισμός, Νέος Ρεαλισμός ή Υπερ-Ρεαλισμός) σύντομα επιβλήθηκε ως κίνημα με κοινωνικό χαρακτήρα. 

Στην Ευρώπη η εμφάνιση μιας σαφώς πολιτικοποιημένης Pop Art, με αφετηρία την Αγγλία, έδωσε το έναυσμα για τη στροφή αρκετών νέων καλλιτεχνών προς την αναπαράσταση. Τη στροφή αυτή ενίσχυσαν περαιτέρω το ρευστό κοινωνικό και πολιτικό κλίμα των χρόνων του 1960, που κορυφώθηκε με τον Μάη του ’68 στο Παρίσι, καθώς και οι ρηξικέλευθες ιδέες των μαρξιστών διανοούμενων και την έντονη κριτική τους απέναντι στη μεταπολεμική καταναλωτική κοινωνία. Ομάδες όπως η Equipo Crónica στην Ισπανία και η βερολινέζικη Gruppe Aspekt έκαναν έντονη την παρουσία τους όχι μόνο σε τοπικό αλλά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, χάρη σε ένα δίκτυο εκθέσεων που περιλάμβανε ιδιωτικές αίθουσες τέχνης και θεσμικούς φορείς, όπως μουσεία και πινακοθήκες. Στο Παρίσι, εκείνην ακριβώς την περίοδο διαμορφώνεται το κίνημα του Figuration Critique και από το 1978 το ομώνυμο Σαλόν (ετήσια έκθεση), η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα. 

Στην Ελλάδα, η επιστροφή στην αναπαράσταση και ειδικά στην ιδέα του ρεαλισμού συνέπεσε με το τραύμα της Απριλιανής Δικτατορίας. Λόγω της πολιτικής εκτροπής και σε συνάρτηση με τις διεθνείς εξελίξεις (ιδίως την εδραίωση της Pop Art), αρκετοί νέοι καλλιτέχνες (κυρίως μαθητές του Γ. Μόραλη στην ΑΣΚΤ), υπηρέτησαν τον κριτικό ρεαλισμό, στηλιτεύοντας τη σύγχρονη κοινωνία και κεκαλυμμένα το καθεστώς των Συνταγματαρχών. Οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι αυτής της τάσης υπήρξαν, δίχως άλλο, τα μέλη της ομάδας Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές (Γιάννης Βαλαβανίδης, Κλεοπάτρα Δίγκα, Κυριάκος Κατζουράκης, Χρόνης Μπότσογλου, Γιάννης Ψυχοπαίδης), αλλά και δημιουργοί όπως ο Ηλίας Δεκουλάκος και οι νεότεροι Ηρώ Κανακάκη, Χρύσα Βουδούρογλου κ.ά. 

Ο Yannis Santantonio υπήρξε ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες, ο οποίος έδρασε κυρίως στο Παρίσι. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1943. Το 1966 έγινε δεκτός στην ΑΣΚΤ, μαθήτευσε κοντά στον Γ. Μαυροΐδη, όμως τον Νοέμβριο του 1968 εγκατέλειψε τη Σχολή και την Ελλάδα, προκειμένου να εγκατασταθεί στο Παρίσι. Βαθιά επηρεασμένος από τον πολιτικό απόηχο του Μάη του ’68, γρήγορα στράφηκε στον κριτικό ρεαλισμό. Χρησιμοποίησε τη φωτογραφία, τις τυχαίες απόψεις του δρόμου, έλαβε μέρος σε πλήθος εκθέσεων και εδραίωσε τη θέση του μεταξύ των πλέον συστηματικών εκπροσώπων του φωτογραφικού ρεαλισμού, ως μιας μορφής έκφρασης απολύτως συμβατής να εκφράσει τις κοινωνικές και πολιτικές του ανησυχίες. Με την επιστροφή του στην Αθήνα, το 1983, συνέχισε να εργάζεται πάνω σε αυτό το ύφος, ωστόσο η εικαστική του δημιουργία δεν βρήκε ανάλογη ανταπόκριση, καθώς οι συνθήκες στην Ελλάδα είχαν αλλάξει.

Η προτεινόμενη έκθεση, πραγματοποιείται με πρωτοβουλία της Α.Μ.Κ.Ε ΖΩΗ & ΤΕΧΝΗ στους φιλόξενους χώρους του Λόφος art Project. Στοχεύει να διερευνήσει τον αντίκτυπο της φωτορεαλιστικής ζωγραφικής στην ελληνική τέχνη της Μεταπολίτευσης και στη σύγχρονη δημιουργία. Με αφετηρία τις αναζητήσεις του Σανταντόνιο, δημιουργεί έναν υποθετικό διάλογο του δασκάλου με νεότερους ζωγράφους που, έξω από το κλίμα των καιρών, επιμένουν να δουλεύουν με έναν οξύ ρεαλισμό, βασισμένο στην πραγματικότητα και τη ζωγραφική αναπαραγωγή της. 

Στην έκθεση θα παρουσιαστούν έργα του Σανταντόνιο σε αντιπαραβολή με πίνακες σύγχρονών του δημιουργών (Ηρώ Κανακάκη), νεότερων όπως ο Μίλτος Σκούρας και η Κυριακή Χριστακοπούλου, αλλά και πολύ νέων ζωγράφων (Θεοδώρα Χαλδαίου, Χρίστος Χρίστου), που επιμένουν σε μια ζωγραφική χρονοβόρα, με έμφαση σε γνωρίσματα όπως η ακρίβεια, η μαστοριά και, πρωτίστως, η κριτική θεώρηση του ορατού κόσμου. Τα έργα της έκθεσης διερευνούν τα όρια και τις δυνατότητες της φωτορεαλιστικής ζωγραφικής και θέτουν το ερώτημα της θέσης της στο πρόσφατο παρελθόν αλλά και το ουσιαστικό παρόν της ελληνικής τέχνης, στην αυγή της εποχής της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Γιάννη Σανταντόνιο (Yannis Santantonio) μπορείτε να επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://santantonioyannis.gr/ 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Διοργάνωση: ΖΩΗ & ΤΕΧΝΗ Α.Μ.Κ.Ε

Επιμέλεια έκθεσης: Σπύρος Μοσχονάς, ιστορικός της τέχνης

Εγκαίνια: Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου και ώρα 19:00

Διάρκεια έκθεσης: 24 Σεπτεμβρίου έως 20 Οκτωβρίου 2026

Λόφος art Project 

Βελβενδού 39, Κυψέλη, Αθήνα 

Ημέρες και Ώρες λειτουργίας 

Τρίτη έως Κυριακή: 18:00 – 21:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Το φιλμ, το οποίο πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του στην 61η Semaine de la Critique του Φεστιβάλ Καννών αποσπώντας το Βραβείο Canal+, ταξίδεψε στη συνέχεια σε περισσότερες από 20 χώρες και συμμετείχε σε 40 διεθνή φεστιβάλ.

Η επαναφορά της ταινίας στο Onassis Channel στο YouTube, αλλά και στο ERTFLIX, προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία στο κοινό να επανανακαλύψει μια ιδιαίτερη κινηματογραφική ερμηνεία του δημοφιλούς καλλιτέχνη, σε μια δραματική κάστα εντελώς απομακρυσμένη από τη γνώριμη εικόνα του τραγουδιστή της πίστας.

Η μικρού μήκους ταινία «Στον Θρόνο του Ξέρξη» με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Μαζωνάκη:

Η πλοκή τοποθετείται στα ναυπηγεία του Περάματος, όπου η σκηνοθέτις κατασκευάζει έναν αυστηρό, δυστοπικό κόσμο στον οποίο η ανθρώπινη επαφή είναι αυστηρά απαγορευμένη. Σε αυτό το περιβάλλον απόλυτου ελέγχου, συναισθηματικής απομόνωσης και βιομηχανικής τραχύτητας, οι ανθρώπινες σχέσεις μετατρέπονται σε τεχνητές προσομοιώσεις εγγύτητας, ενώ η έμφυτη ανάγκη για συντροφικότητα, επιθυμία και αληθινή σύνδεση πιέζεται να βρει νέους, ανοίκειους τρόπους έκφρασης.

Δίπλα στον Γιώργο Μαζωνάκη εμφανίζεται ένα πολυσυλλεκτικό καστ ηθοποιών και ερμηνευτών, το οποίο απαρτίζεται από τους Άντζελα Μπρούσκου, Μυρτώ Κοντονή, Ξένια Ντάνια, Λορένζο Σαρζάν, Kevin Zans Ansong, Jordan Genidogan και Βασίλη Κουτσογιάννη. Η ταινία έχει συνολική διάρκεια 15 λεπτά και είναι άμεσα διαθέσιμη για το ψηφιακό κοινό μέσα από την πλατφόρμα του ERTFLIX, καθώς και από το επίσημο κανάλι του Onassis Culture στο YouTube.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς και δημοφιλείς τραγουδιστές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 και μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά· καταγόταν από τη Σητεία της Κρήτης. Μεγάλωσε ακούγοντας κλασικά λαϊκά τραγούδια – από καλλιτέχνες όπως οι Στράτος Διονυσίου, Γιάννης Πάριος, Μαρινέλλα, Χάρις Αλεξίου  αλλά και πολύ ξένο ροκ. Πολύ γρήγορα, σε ηλικία μόλις 15 χρόνων, συνειδητοποίησε ότι εκείνο που πραγματικά ήθελε, ήταν να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής.

Για πρώτη φορά τραγούδησε σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας, εκεί όπου τον ανακάλυψε η Universal Music (τότε Polygram). Ακολούθησαν εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα της Αθήνας και της περιφέρειας, όπου γρήγορα ξεχώρισε για την ιδιαίτερη φωνή  και τη δυναμική σκηνική του παρουσία.

Η δισκογραφική του πορεία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με τον πρώτο προσωπικό του δίσκο, «Με τα μάτια να το λες», να κυκλοφορεί το 1993. Ακολούθησαν πολλές εμπορικές επιτυχίες και δισκογραφικές δουλειές· μεταξύ άλλων τα άλμπουμ «Μου λείπεις» (1994), «Μ’ εμένα βρες με» (1996) και «Αλλάξανε τα πλάνα μου» (1997), που συνέβαλαν στην καθιέρωσή του στο ελληνικό πεντάγραμμο.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που τον ξεχώρισαν καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του ήταν το τολμηρό, εκκεντρικό και συχνά προκλητικό στυλ του. Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν περιορίστηκε στα στενά όρια του κλασικού λαϊκού τραγουδιού, αλλά πειραματίστηκε με διαφορετικές αισθητικές και μουσικές επιρροές, ενσωματώνοντας στοιχεία pop, rock και performance στις εμφανίσεις του.

Οι ευφάνταστες σκηνοθεσίες των live εμφανίσεών του, οι ιδιαίτερες ενδυματολογικές επιλογές και η αντισυμβατική σκηνική του παρουσία αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.

Παράλληλα με τις ζωντανές εμφανίσεις του σε μεγάλες πίστες και συναυλιακούς χώρους, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε έντονη παρουσία και στην τηλεόραση. Συμμετείχε ως μέλος κριτικών επιτροπών σε δημοφιλή μουσικά talent shows, μεταξύ των οποίων και το «The X Factor», κερδίζοντας την αγάπη του κοινού για τον αυθορμητισμό, τις χαρακτηριστικές ατάκες του και τη στήριξή του στους νέους καλλιτέχνες.

Στις 20 Σεπτεμβρίου επρόκειτο να εμφανιστεί στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων σε μια συναυλία αφιερωμένη στα 33 χρόνια της πλούσιας καριέρας του.

Με περισσότερα από 30 χρόνια παρουσίας στη μουσική, ο Γιώργος Μαζωνάκης έχει αφήσει το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι. Οι εμφανίσεις του, τα τραγούδια του και η ιδιαίτερη καλλιτεχνική του ταυτότητα τον έχουν καταστήσει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες της γενιάς του.

Η πλήρης προσωπική δισκογραφία του Γιώργου Μαζωνάκη περιλαμβάνει 17 ολοκληρωμένα άλμπουμ, ζωντανές ηχογραφήσεις και δεκάδες επιτυχίες που έχουν καθορίσει το σύγχρονο λαϊκό και ποπ τραγούδι.

Ολοκληρωμένοι δίσκοι

1993: Μεσάνυχτα και κάτι (Το ντεμπούτο του)

1994: Με τα μάτια να το λες 1996: Μου λείπεις

1997: Παιδί της νύχτας 1998: Μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο

1999: Αλλάξανε τα πλάνα μου

2001: Κοίτα με 2003: Σάββατο 2007: Τα όχι και τα ναι μου

2010: Τα ίσια ανάποδα 2012: Λείπει πάλι ο Θεός

2015: Το παράξενο με σένα

2019: Αγαπώ σημαίνει Live & Special Albums 2004: Live 2009: Revised (Mad Secret Concert)

2021: Mega Live Μεγαλύτερες Επιτυχίες ανά Δεκαετία 90s: «Ανήκω σε μένα», «Μου λείπεις», «Παιδί της νύχτας», «Θέλω να γυρίσω» (με τους Goin’ Through).

00s: «Σάββατο», «Το Gucci φόρεμα», «Ζηλεύω», «Απόψε που Fixed».10s & 20s: «Λείπει πάλι ο Θεός», «Έλα πίσω στη θέση σου», «Τέρμα», «Ώρες μικρές», «Διανυκτερεύω».

Παράλληλα, η τέταρτη παραγωγή του «Spider-Man» από τη Sony με πρωταγωνιστή τον Τομ Χόλαντ έχει αγγίξει τα 2,4 δισεκατομμύρια δολ. παγκοσμίως. Φιγουράρει στην τρίτη θέση των μεγαλύτερων εισπρακτικών επιτυχιών στην ιστορία του σινεμά, πίσω από το «Avatar» του 2009 (2,9 δισ. δολ.) και το «Avengers: Endgame» (2,7 δισ. δολ.), προσπερνώντας το «Avatar: The Way of Water» (2,3 δισ. δολ.).

Σε επίπεδο διεθνών αγορών, το φιλμ ξεπέρασε τον Spider-Man στη Νότια Κορέα, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ολλανδία (23,7 εκατ. δολ.) και τη Σαουδική Αραβία (20,1 εκατ. δολ.). Αντίστοιχα, το «Brand New Day» προσπέρασε το έπος του Κρίστοφερ Νόλαν στην Κίνα, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, την Ινδία, την Ισπανία (41,8 εκατ. δολ.), το Μεξικό (37,7 εκατ. δολ.) και τη Βραζιλία (23,9 εκατ. δολ.).

Στον αντίποδα, οι νέες κυκλοφορίες δεν ενθουσίασαν το κοινό. Το αστυνομικό θρίλερ της Paramount «By Any Means» βρέθηκε στην τέταρτη θέση με 7,4 εκατομμύρια δολ. από 2.903 αίθουσες της Βόρειας Αμερικής, το σίκουελ της Lionsgate «Fall 2: Deadpoint» προσγειώθηκε στο Νο. 12 με μόλις 2,3 εκατομμύρια δολ. ενώ η ταινία της A24 «Onslaught» περιορίστηκε στη 13η θέση με 1,8 εκατ. δολ..

Η επιτυχία οφείλεται σε μια σειρά από blockbusters όπως τα «Spider-Man: Brand New Day», «Οδύσσεια», «Toy Story 5» και «The Devil Wears Prada 2», αλλά και στις ανεξάρτητες εκπλήξεις «Obsession» και «Backrooms».

«Μην με κάνετε να κλαίω, η αγάπη σας με ξεπερνά. Δεν ξέρω πώς θα συνέλθω από μία τέτοια υποδοχή. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μεγάλη αξία έχει αυτό το βραβείο για μένα. Έχω πάρει Όσκαρ, Τony, Εmmy, αλλά αυτό είναι πιο σημαντικό από όλα μαζί» ανέφερε η Αμερικανίδα ηθοποιός παραλαμβάνοντας το βραβείο από τη Μάγκι Τζίλενχαλ.

Η Τζίλενχαλ, εκτός από πρόεδρος της φετινής κριτικής επιτροπής του επίσημου διαγωνιστικού προγράμματος του φεστιβάλ, υπήρξε πρόσφατα και σκηνοθέτης της Μπέρστιν, καθώς η 93χρονη ηθοποιός πρωταγωνιστεί στη μικρού μήκους ταινία της, με τίτλο «Flesh Impact».

Η ταινία, διάρκειας 17 λεπτών, που αποτελεί ένα αφιέρωμα για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση της Μέριλιν Μονρόε, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βενετίας. Η Ντακότα Τζόνσον ενσαρκώνει τη Μέριλιν Μονρόε στο απόγειο της δόξας της, ενώ η Έλεν Μπέρστιν υποδύεται μια φανταστική, ηλικιωμένη εκδοχή της εμβληματικής σταρ στα 100 της χρόνια, την οποία ο κόσμος δεν πρόλαβε ποτέ να γνωρίσει.

Η ηθοποιός μίλησε επίσης για τις μεγάλες αλλαγές που έχουν σημειωθεί στον χώρο του κινηματογράφου όσον αφορά τη θέση των γυναικών. Θυμήθηκε ότι όταν ξεκίνησε την επαγγελματική της διαδρομή, η παρουσία των γυναικών στα κινηματογραφικά πλατό ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Τα συνεργεία αποτελούνταν αποκλειστικά από άνδρες και δεν υπήρχαν γυναίκες πίσω από την κάμερα.

Τέλος, η θρυλική ηθοποιός μοιράστηκε το μυστικό της για μια ευτυχισμένη ζωή: «Πάντα λέω στους νέους ηθοποιούς ότι το μυστικό για μια καλή ζωή, είναι να βρει κανείς έναν τρόπο να βγάζει τα προς το ζην κάνοντας κάτι που θα ήταν χαρούμενος να κάνει και δωρεάν. Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι που γνωρίζω, είναι όσοι νιώθουν πλήρεις από τις δουλειές τους, όχι όσοι ασχολούνται απλώς με κάτι που τους πληρώνει το ενοίκιο».

Την Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026, ο κορυφαίος Έλληνας ερμηνευτής έρχεται στο εμβληματικό Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» στον Βύρωνα, για μια μοναδική βραδιά γεμάτη συναίσθημα, πάθος και μαγεία κάτω από τον αυγουστιάτικο ουρανό.

Ο Μάριος Φραγκούλης φέρνει μαζί του μια αγκαλιά αγαπημένα ελληνικά τραγούδια-σταθμούς, αλλά και διαμάντια του διεθνούς ρεπερτορίου που έχουμε αγαπήσει μέσα από τη μοναδική του φωνή. Το κοινό θα έχει την αποκλειστική ευκαιρία να βιώσει μια ξεχωριστή μουσική εμπειρία, σε έναν από τους πιο ατμοσφαιρικούς συναυλιακούς χώρους της πόλης.

Με τον Κωνσταντίνο Γιουρτσίδη κοντά του, έναν νέο ερμηνευτή που ο ίδιος υπέδειξε στο ελληνικό κοινό πέρσι και διακρίθηκε φέτος στην 5η Ακρόαση Νέων Καλλιτεχνών της Μικρής Άρκτου.

Με δύο καινούργια τραγούδια (“Μια καλημέρα” και “Χέρια φτερά”) που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τη Μικρή Άρκτο, σε στίχους Παρασκευά Καρασούλου και μουσική Χρίστου Θεοδώρου.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μάριος Φραγκούλης – «Χέρια Φτερά»

Συμμετέχει ο Κωνσταντίνος Γιουρτσίδης

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Παρασκευάς Καρασούλος

Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη»

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026

Ώρα έναρξης: 21:00

Τιμές εισιτηρίων: από 20 ευρώ

Προπώληση: Εισιτήρια εδώ, ticketservices.gr

ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ

Πιάνο: Στάθης Σούλης

Μπάσο: Αλέξανδρος Τράμπας

Κιθάρα: Δημήτρης Στασινός

Ντραμς: Γιώργος Μανιάτης

Κρουστά: Αλέξης Κώστας

Συνθεσάιζερ: Δημήτρης Ανδρεάδης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Ενορχηστρωτική επιμέλεια: Αλέξανδρος Τράμπας

Ηχολήπτης FOH: Παύλος Σαπουντζής

Ηχολήπτης Σκηνής: Γρηγόρης Κουτσιλιέρης

Φωτισμοί: Γιώργος Χαραλάμπους (AZAAD)

Auto Q: Ανδρέας Κακουλάκης

Art work: Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος

Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης

Παραγωγή: ΑΡΙΕΤΤΑ

Διεύθυνση Παραγωγής: Κική Δημητριάδη

Συντονισμός Παραγωγής: Σταυρούλα Σιάνου

Επικοινωνία / Δημόσιες Σχέσεις: Μαργαρίτα Δρούτσα

Digital Marketing: B Square / Βίκυ Αναγνωσποπούλου

Αυτή ακριβώς η σκέψη διαπερνά τη φετινή διοργάνωση του Athens Photo Festival στο Μουσείο Μπενάκη. Με 70 καλλιτέχνες/χνιδες και καλλιτεχνικές ομάδες από 34 χώρες και πολλές συμμετοχές να προκύπτουν μέσα από ανοιχτό διεθνές κάλεσμα, αλλά και ένα ειδικό πρόγραμμα Ελλήνων νέων φωτογράφων που παρουσιάζουν για πρώτη φορά δουλειά τους σε μεγάλο διεθνές φεστιβάλ, το Athens Photo Festival λειτουργεί όχι μόνο ως μια μεγάλη, «κλασσική» φωτογραφική έκθεση ως ένα πολυφωνικό σύνολο, όπου δεκάδες διαφορετικές καλλιτεχνικές φωνές διασταυρώνονται, συγκρούονται και τελικά συνθέτουν μια ευρύτερη αφήγηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, τη μνήμη, την ταυτότητα και την ίδια την εικόνα.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της φετινής έκθεσης είναι ότι η φωτογραφία δεν παρουσιάζεται ως αδιάψευστος μάρτυρας της πραγματικότητας· παρουσιάζεται ως ένας τρόπος να την αναδιατυπώσουμε.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η μετατόπιση που παρατηρείται στη σύγχρονη φωτογραφία ως προς τη θέση του δημιουργού. Το μοντέλο του εξωτερικού παρατηρητή, ο οποίος επισκέπτεται έναν τόπο για να τον καταγράψει, υποχωρεί σταδιακά. 

Ένα από τα επίκεντρα του ενδιαφέροντος στη φετινή έκθεση εντοπίζεται και στις εναλλακτικές φόρμες και φωτογραφικές τεχνικές με το φεστιβάλ να παρουσιάζει αρκετές από αυτές με αντιπροσωπευτικά έργα και projects που μιλάνε χαρακτηριστικά έξω από το φωτογραφικό κουτί. 

Το Athens Photo Festival αναγνωρίζει αυτή τη μετατόπιση αφιερώνοντας έναν αυτόνομο άξονα στο βιβλίο, με το Book Program σε επιμέλεια της Σύλβια Σαχίνι, ένα πλέγμα από εκθέματα φωτογραφικών βιβλίων, διαγωνιστικά μέρη με βραβεία και δράσεις ξεφυλλίσματος που ενθαρρύνει τον επισκέπτη να έρθει σε φυσική επαφή με τα ίδια τα αντικείμενα. Σε μια εποχή όπου η εικόνα καταναλώνεται σχεδόν αποκλειστικά μέσα από οθόνες, η επιστροφή στην υλικότητα του βιβλίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138 | Διάρκεια Έκθεσης: 11/Ιουνίου έως 26/Ιουλίου/2026
Η έκθεση λειτουργεί κατά τις μέρες και ώρες επίσκεψης του Μουσείου.