ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα theatro. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα theatro. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Απριλίου 2022

Το έργο Guilty στον πολυχώρο Vault

Το έργο Guilty Choices κάνει πρεμιέρα στις 3 Μαΐου σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά στον πολυχώρο Vault. Mε ένα καστ νέων ηθοποιών σε μια αυστηρά ακατάλληλη παράσταση που μας κλείνει με πολλά ερωτηματικά το μάτι στα ένοχα μυστικά ενός φαινομενικά πολύ ευτυχισμένου ζευγαριού.


 Κανείς δεν φαίνεται περισσότερο αθώος, από έναν ένοχο που δεν κινδυνεύει πια.


Ο Τόνι και η Μπέλα είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι σε μια μακροχρόνια σχέση και υποστηρίζει ο ένας τον άλλον στα όνειρα και τις επιλογές του. Αυτό όμως είναι η πρώτη εικόνα της όμορφης ζωής τους. Τα όνειρα τους ορίζονται από την φιλοδοξία τους και την ανάγκη τους να εξελιχθούν και να πετύχουν ο καθένας στον επαγγελματικό του χώρο. Όταν οι δρόμοι τους προσωρινά χωρίζουν, η γοητεία τους, ο τρόπος που παραπλανούν ή και αποπλανούν γίνονται όπλα για να πετύχουν τους στόχους τους. Οι ένοχες επιλογές που κάνουν ραγίζουν τη βιτρίνα της τέλειας σχέσης τους και ο καθένας έρχεται αντιμέτωπος με το αποτέλεσμα των πράξεων του.


Η ομολογία είναι ο πειρασμός του ενόχου.


Το έργο σατιρίζει και αποδομεί τα στερεότυπα των φιλόδοξων ανθρώπων που χρησιμοποιούν τη γοητεία τους για να παραπλανήσουν και να πετύχουν τους στόχους τους. Μέσα από μια σειρά “ενόχων επιλογών” που σαν ένα άλλο παιχνίδι, κάποιος θα νικήσει αλλά και κάποιος θα χάσει.


Συντελεστές:


Συγγραφέας: Jorge Cooner

Απόδοση και Σκηνοθεσία: Θοδωρής Βουρνάς

Βοηθός σκηνοθέτη και Επιμέλεια σκηνικού: Στέλλα Καράπτη

Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης

Φωτογραφίες πρόβας: Ιάσονας Κονταίος

Φωτογραφίες αφίσας: Αλέξανδρος Λογαράς



Ηθοποιοί (αλφαβητικά):


Γιωργής Βασιλόπουλος, Βασίλης Βουτετάκης,

Γιώργος Γογώνης και η Ειρήνη Στεριανού

Προπώληση: www.viva.gr/tickets/theater/guilty-choices


Ημέρες παραστάσεων:

Δευτέρα και Τρίτη 21:00 από 3 Μαΐου

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 75'


Προπώληση: www.viva.gr/tickets/theater/guilty-choices


Η Παράσταση είναι αυστηρώς ακατάλληλη για ανήλικους.


ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ VAULT:


Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS


Μελενίκου 26 Γκάζι, Βοτανικός


Πληροφορίες (11:00 - 14:00 & 17:00 – 21:00) : 6951832070, 213 0356472.

Προπώληση viva.gr :https://www.viva.gr/tickets/venues/polyxoros-vault/

Email:vaultvotanikos@gmail.com


Τρίτη 29 Μαρτίου 2022

«On Ego» στο Από Μηχανής Θέατρο

Μετά την ιδιαίτερα επιτυχημένη πορεία της «Κληρονομιάς» του Μαριβώ, ο Γιάννης Νταλιάνης επανέρχεται με μια νέα παραγωγή της ομάδας ZERO GRAVITY (που επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού).


Μεταφράζει και σκηνοθετεί ένα συγκλονιστικό σύγχρονο έργο που έκανε αίσθηση στο Λονδίνο και θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην Κάτω Σκηνή του Από Μηχανής Θεάτρου. Πρόκειται για το «On Ego», του διακεκριμένου συγγραφέα και σκηνοθέτη Μικ Γκόρντον,  που βασίζεται στο βραβευμένο βιβλίο «Η Σιωπηλή  Χώρα» του σημαντικού νευροεπιστήμονα Πωλ Μπροκς.


To «On Ego» διερευνά μέσα από ένα εξωφρενικό επιστημονικό πείραμα με αναπάντεχες συνέπειες, ένα θεμελιώδη γρίφο της φιλοσοφίας και της επιστήμης: Πώς η σάρκα γίνεται πνεύμα; Πώς τα 100 δισεκατομμύρια νευρώνες του εγκεφάλου μας δημιουργούν την συνείδηση ενός εαυτού; Υπάρχει κάτι άλλο μέσα μας εκτός από μια σύνθεση υλικών στοιχείων;


Η Αγάπη, ο Έρωτας, η Πίστη, η Προδοσία, η Μνήμη και η Απώλεια μπαίνουν στην εξονυχιστική παρατήρηση του απεικονιστικού μαγνητικού τομογράφου, όμως το ερώτημα θα παραμείνει ως το τέλος προς τους θεατές: εσείς θα πατούσατε το πράσινο κουμπί της τηλεμεταφοράς;


Ο Γιάννης Καπελέρης έχει αναλάβει τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο του Άλεξ, του επιστήμονα που γίνεται ο ίδιος πειραματόζωο, η Αλεξάνδρα Αϊδίνη το ρόλο της Άλις, της συζύγου του, που θα βρεθεί απέναντι σε συγκλονιστικά διλήμματα και ο Θανάσης Βλαβιανός τον μυστηριώδη ρόλο του Ντέρεκ, πατέρα της Άλις και υπεύθυνου των πειραμάτων. Την διανομή συμπληρώνουν σε δυο κρίσιμους ρόλους ο Γιώργος Κορομπίλης και η Χρύσα Νταή.


Ιδιαίτερο ρόλο στην παράσταση θα παίξει η τεχνολογία και το video art που ανέλαβε ο Παντελής Μάκκας, όπως και η μουσική του Νίκου Κυπουργού με συνεργάτη τον Κώστα Λώλο, ενώ το τραγούδι “Βήματα χορού” της παράστασης θα τραγουδήσει η Ελεονώρα Ζουγανέλη.  Τα σκηνικά και τα κοστούμια ανέλαβε η Άρτεμις Φλέσσα και τους φωτισμούς ο Γιώργος Αγιαννίτης.


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:


Μετάφραση - Σκηνοθεσία: Γιάννης Νταλιάνης


Σκηνικά - Κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα


Video Art: Παντελής Μάκκας


Φωτισμοί:Γιώργος Αγιαννίτης


Μουσική Σύνθεση:Νίκος Κυπουργός, Κώστας Λώλος


Τραγούδι:  Ελεονώρα Ζουγανέλη


Φωτογραφίες - γραφιστικά: Σπύρος Περδίου


Βοηθός Σκηνοθέτη: Χρύσα Νταή


Βοηθός video artist: Άννα Μπίζα


Κατασκευή Σκηνικών: Gedy Kousi


Στον ήχο και στα φώτα: Θάλεια Δαρκαδάκη


Σύβουλος νευροεπιστήμων: Βασίλης Πελεκάνος


Σύμβουλος ψυχολόγος:  Καλή Βοϊκλή


Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης


SPYROS PERDIOU

ΔΙΑΝΟΜΗ:                                        


Γιάννης Καπελέρης


Αλεξάνδρα Αϊδίνη


Θανάσης Βλαβιανός


Γιώργος Κορομπίλης


Χρύσα Νταή


ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ZERO GRAVITY


ΛΗΞΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: Μ. Τρίτη 19 Απριλίου


ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00


ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 15 & 12 ευρώ


ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100΄


Η "Ιωάννα του μετρό" στο STUDIO NEW STAR ART CINEMA

Η "Ιωάννα του μετρό", μια ιστορία προσφυγιάς μέσα από τον πόλεμο που θρυμμάτισε τη Γιουγκοσλαβία, του βραβευμένου Βίντοσαβ Στεβάνοβιτς,  μετά την επιτυχημένη της πορεία στα θέατρα της Αττικής, και στις on demand προβολές από την πλατφόρμα του Ticketservices.gr έρχεται στο STUDIO NEW STAR ART CINEMA, για τρεις παραστάσεις, στις 28 Μαρτίου, 4 & 11  Απριλίου 2022.

 

Συνέντευξη στην ΕΡΤ 1: https://youtu.be/S_Xbr6v5dC4 


Λίγα λόγια για το έργο:

Όλοι θυμόμαστε τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία... Η «Ιωάννα του μετρό» του Σέρβου θεατρικού συγγραφέα Βίντοσαβ Στεβάνοβιτς περιγράφει την μοίρα των προσφύγων από την πρώην Γιουγκοσλαβία και στο πρόσωπό της σκιαγραφείται η μοίρα όλων των προσφύγων που έφυγαν από τον πόλεμο και έφθασαν στην Αθήνα, καθώς και την ανθρώπινη τραγωδία, την εκμηδένιση των αξιών και την καταστροφή της ιστορίας στην πατρίδα τους.

Αυτό το θεατρικό έργο αγγίζει μία κορυφαία πρόκληση των καιρών και ένα παγκόσμιο φαινόμενο της μετακίνησης προσφύγων και σίγουρα δεν έχουμε να αντιμετωπίζουμε μία κρίση αριθμών, αλλά μία κρίση αλληλεγγύης. Πόλεμος, παραβιάσεις, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπανάπτυξη και φυσικές καταστροφές οδηγούν περισσότερους από 60 εκατομμύρια ανθρώπους, να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και οι μισοί από τους οποίους, είναι παιδιά. Οι πρόσφυγες ξεριζώνονται και βρίσκονται σε ευάλωτη θέση, δεν βασίζονται στην προστασία της χώρας, οι κυβερνήσεις αν και εγγυώνται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στους πολίτες τους, για τους πρόσφυγες όμως αυτό το δίχτυ ασφαλείας εξαφανίζεται.

Το θεατρικό έργο «Ιωάννα του μετρό» παίζεται για πρώτη φορά διεθνώς γιατί για πρώτη φορά ο συγγραφέας Βίντοσαβ Στεβάνοβιτς παραχώρησε τα πνευματικά δικαιώματα. Είναι βαθιά αντιπολεμικό και αντιεξουσιαστικό, μας οδηγεί στις σκοτεινές διαδρομές της ανθρώπινης μοίρας, στα τραγικά αδιέξοδα και μας προσφέρει ένα ζωντανό ανθρωπιστικό μήνυμα.

Η επιλογή αυτού του έργου δεν είναι τυχαία. Επιθυμούμε σε καλλιτεχνικό επίπεδο να προσεγγίσουμε αυτό το τόσο ευαίσθητο θέμα, γιατί θέλουμε να εκφράσουμε την έμπρακτη αντίστασή μας, ενάντια στο ρατσισμό, τη βία και την κοινωνική κακοποίηση που βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα.

 

Ο Dušan SPASOJEVIĆ, πρέσβης της Δημοκρατίας της Σερβίας στην Ελλάδα, έθεσε υπό την αιγίδα της Σερβικής Πρεσβείας το θεατρικό αυτό έργο.

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Βίντοσαβ Στεβάνοβιτς γεννήθηκε το 1942 στο Τσβετόγιεβατς της Σερβίας. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Εργάστηκε ως διευθυντής του μεγαλύτερου εκδοτικού οίκου της Γιουγκοσλαβίας (Prosveta) από το 1970 ως το 1991. Από το 1991 ως το 1993 έζησε αυτοεξόριστος στην Αθήνα και, εν συνεχεία, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ζει μέχρι σήμερα. Έχει εκδώσει επτά μυθιστορήματα, τρεις συλλογές διηγημάτων, τρία θεατρικά έργα και μία βιογραφία του Μιλόσεβιτς. Το μυθιστόρημα "Διαθήκη" (1986) έκανε, μέσα σε οκτώ μήνες, δέκα διαδοχικές ανατυπώσεις (60.000 αντίτυπα), η επιτυχία όμως αυτή ενόχλησε τη λογοκρισία, η οποία απαγόρευσε την κυκλοφορία του με το σκεπτικό ότι ο συγγραφέας παρουσίαζε με μελανά χρώματα την κατάσταση στη χώρα του. Η "Διαθήκη" βραβεύτηκε ως βιβλίο της χρονιάς και, αργότερα, ως βιβλίο της δεκαετίας στη Γιουγκοσλαβία. Τα μυθιστορήματα "Χιόνι στην Αθήνα", "Η νήσος των Βαλκανίων", "Ο Χρήστος και τα σκυλιά" γράφτηκαν στην Αθήνα. Ο Στεβάνοβιτς έχει τιμηθεί με τα σημαντικότερα λογοτεχνικά βραβεία της χώρας του. Έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.

Η ταυτότητα της παράστασης

Η «Ιωάννα του μετρό» σε πρώτη παγκόσμια παράσταση

Διάρκεια: 60 λεπτά

Στο ρόλο της Ιωάννας

Τζένη Παντελή


Τραγούδι - Ακορντεόν

Ναταλία Κωτσάνη


Συμμετοχή από την οθόνη

Στο ρόλο του πατέρα: Κώστας Αρζόγλου

Στο ρόλο της μητέρας: Αλεξάνδρα Παντελάκη

Στο ρόλο του αγοριού: Προμηθέας Αλειφερόπουλος

 

Συντελεστές

Μετάφραση:  Έρση Βασιλικιώτη

Σκηνοθεσία: Κώστας Αρζόγλου

Πρωτότυπη Μουσική:  Ναταλία Κωτσάνη


Κινηματογραφικά


Βίντεο Μετρό

Σκηνοθεσία: Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου

Βίντεο Ηθοποιών (Η βιντεοσκόπηση έγινε στο θέατρο Τρένο στο Ρουφ)

Κάμερα: Οδυσσέας Καραδής

Διεύθυνση φωτογραφίας: Ευθύμιος Συρανίδης-Νιόβη Αναγνωστοπούλου

Μοντάζ: Αλέξης Ψαράς

Ενδυματολόγος: Μάγδα Καλέμη


Παραγωγή


Παραγωγή: Studio New Star Art Cinema 

Δημόσιες σχέσεις:  Κάλντα Recordings & Productions

Φωτογράφιση αφίσας: Γιάννης Παυλίδης

Δημιουργικό αφίσας: Ναταλία Κωτσάνη 

 

Η παράσταση τελεί

         υπό την αιγίδα της Σερβικής Πρεσβείας


 

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2022

Ο «Οθέλλος» του Ρόμπερτ Ουίλσον στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Τον «Οθέλλο» του Τζουζέππε Βέρντι σε σκηνοθεσία, σκηνικά και φωτισμούς ενός από τους κορυφαίους θεατρικούς και εικαστικούς καλλιτέχνες της εποχής μας, του Ρόμπερτ Ουίλσον, παρουσιάζει η Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ), από τις 23 Φεβρουαρίου και για πέντε παραστάσεις –στις 23 και τις  27 Φεβρουαρίου και στις  2, 5 και 8 Μαρτίου-, στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ).

Πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές συμπαραγωγές της ΕΛΣ με ένα ιστορικό Φεστιβάλ όπερας στην Ευρώπη, το Πασχαλινό Φεστιβάλ του Μπάντεν-Μπάντεν, η οποία υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της ΕΛΣ.


Ο τετράπρακτος «Οθέλλος» του Τζουζέππε Βέρντι ακολουθεί την αφήγηση του ομώνυμου σαιξπηρικού αριστουργήματος, αποδίδοντας την ιστορία με μουσική εκρηκτικής δύναμης και υποδειγματική οικονομία εκφραστικών μέσων. Ο ηρωισμός του Οθέλλου, το άσβεστο μίσος του Ιάγου, η αγνότητα και η καλοπιστία της Δυσδαιμόνας σκιαγραφούνται μοναδικά μέσα από τη σύνθεση του Βέρντι. Η μοναδικής ακρίβειας μουσική αποδίδει θεαματικά την καταιγίδα που μαίνεται στη θάλασσα, αλλά και κυρίως το ψυχικό τοπίο του κεντρικού ήρωα, που θα καταποντιστεί από το βάθρο της δόξας του, παραδομένος στο ένστικτο της ζήλιας του. Η προτελευταία όπερα του Βέρντι σημείωσε τεράστια επιτυχία στην πρώτη της παρουσίαση το 1887 στη Σκάλα του Μιλάνου και, έκτοτε, βρίσκεται στο ρεπερτόριο όλων των λυρικών θεάτρων και στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων του κοινού.


Η έβδομη δεκαετία της ζωής του Βέρντι δεν ήταν καλή για τον συνθέτη. Όπως έχει καταγραφεί στη βιβλιογραφία, «φάνηκε να εισήλθε [εκείνα τα χρόνια] σε φάση κατήφειας και κατάθλιψης […] [και] οι επιστολές του εκείνης της εποχής ήταν γεμάτες παράπονα για το ιταλικό θέατρο, την ιταλική πολιτική και την ιταλική μουσική εν γένει, με τον συνθέτη να τα αντιλαμβάνεται όλα ως βύθιση κάτω από την παλίρροια του Γερμανισμού».


Η πρόταση του εκδότη του να επανεξετάσει την όπερα Σιμόν Μποκανέγκρα, αγνοήθηκε από τον Βέρντι, ο οποίος έστειλε ένα σημείωμα λέγοντας ότι το αποτέλεσμα του 1857, το οποίο είχε σταλεί στον συνθέτη για επανεξέταση, θα παρέμενε ανέγγιχτο -«ακριβώς όπως μου το στείλατε».


Ο Βέρντι θαύμαζε τα δραματικά έργα του Σαίξπηρ και, κατά τη διάρκεια της καριέρας του, θέλησε να δημιουργήσει όπερες με βάση τα έργα του, παρόλο που η μία του προσπάθεια να το κάνει, στον «Μάκβεθ» του 1847, μολονότι είχε αρχικά επιτυχία, δεν έτυχε καλής αποδοχής όταν αναθεωρήθηκε για παράσταση στο Παρίσι, το 1865.


Η υπόθεση αφορά την εκδίκηση του Ιάγου, ο οποίος είναι σημαιοφόρος στην υπηρεσία του Οθέλλου. Ο Ιάγος μισεί τον Οθέλλο, τον μαύρο κυβερνήτη της Κύπρου και στρατηγό της Δημοκρατίας της Βενετίας, επειδή τον παρέκαμψε και έδωσε προαγωγή στον Κάσσιο. Ο Ιάγος δολοπλοκεί προκειμένου να πείσει τον Οθέλλο ότι η σύζυγός του Δυσδαιμόνα τον απατά με τον Κάσσιο. Ο Οθέλλος πέφτει στην παγίδα και θολωμένος απ’ τη ζήλια στραγγαλίζει τη Δυσδαιμόνα. Όταν η πλεκτάνη αποκαλύπτεται, ο Οθέλλος αυτοκτονεί.


Ο Ρόμπερτ Ουίλσον, ο πολυβραβευμένος κορυφαίος αβανγκάρντ σκηνοθέτης που άλλαξε τη σκηνοθεσία της όπερας μέσα από την απόλυτα αναγνωρίσιμη προσωπική του γλώσσα, δίνει τον πρώτο λόγο στη μουσική και προτείνει για τον «Οθέλλο» έναν μινιμαλιστικό σκηνικό κόσμο, με εικόνες αισθητικά εντυπωσιακές και συναισθηματικά φορτισμένες, επιβλητικούς φωτισμούς, στιλιζαρισμένη κινησιολογία, ιδιαίτερα κοστούμια και έντονο μακιγιάζ.


Διευθύνει ο Στάθης Σούλης, ένας από τους πιο ανερχόμενους Έλληνες αρχιμουσικούς της νέας γενιάς, ενώ στη διανομή συναντούμε πρωταγωνιστές υψηλής κλάσης και διεθνούς ακτινοβολίας.


Ρόμπερτ Ουίλσον

Τον ρόλο του τίτλου ερμηνεύει ο Αλεξάντρς Αντονένκο, ο οποίος την τελευταία δεκαετία διαγράφει μια εντυπωσιακή πορεία στα κορυφαία λυρικά θέατρα του πλανήτη.  Τον ρόλο του Ιάγου αναλαμβάνει ο Έλληνας βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος, ο οποίος από το 1989 πρωταγωνιστεί σε παραγωγές της ΕΛΣ και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ενώ εμφανίζεται στα σημαντικότερα θέατρα παγκοσμίως. Τον ρόλο της Δυσδαιμόνας θα ερμηνεύσει η διεθνώς αναγνωρισμένη υψίφωνος της ΕΛΣ Τσέλια Κοστέα, η οποία έχει συμπράξει με τα μεγαλύτερα θέατρα και τις σημαντικότερες αίθουσες του κόσμου.


Μαζί τους οι Μονωδοί της ΕΛΣ Δημήτρης Πακσόγλου, Γιάννης Καλύβας, Πέτρος Μαγουλάς, Μαρίνος Ταρνανάς, Παύλος Σαμψάκης, Βιολέττα Λούστα.


Bάσει των οδηγιών της Ελληνικής Πολιτείας, σημειώνεται ότι οι αίθουσες της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ λειτουργούν ως αμιγείς χώροι για εμβολιασμένους και νοσήσαντες, στο 100% της χωρητικότητάς τους (οι θεατές οφείλουν να επιδεικνύουν έγκυρο σχετικό πιστοποιητικό και επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου). Για παιδιά από 4 έως και 17 ετών ισχύει η επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης, είτε δήλωση αρνητικού αυτοδιαγνωστικού ελέγχου (self-test) τελευταίου 24ώρου.


Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022

«Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα

Ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της παγκόσμιας δραματουργίας, η «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ, ανεβαίνει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, από τις 18 Φεβρουαρίου, σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα [Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα].

Μετά το επιτυχημένο «Ρίτερ, Ντένε, Φος», η σκηνοθέτις προσεγγίζει ένα από τα ωραιότερα κείμενα που γράφτηκαν ποτέ για την εξουσία. Τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν ο Χρήστος Στέργιογλου, ο Γιάννης Τσορτέκης, η Κίττυ Παϊταζόγλου, η Αντριάνα Ανδρέοβιτς, ο Δημήτρης Μαμιός, ο Δημήτρης Μαργαρίτης, η Ηλέκτρα Μπαρούτα και η Μαρία Πρωτόπαππα.

Η Αντιγόνη, ως μυθικό πρόσωπο, θέτει ένα γοητευτικό αίνιγμα ανά τους αιώνες. Τι την ωθεί να συγκρουστεί με την εξουσία; Η σύγκρουση αυτή δικαιολογεί τη θυσία της ζωής της; Υπάρχουν κάποια ελαφρυντικά στον Κρέοντα, με τον οποίο αντιπαρατίθεται;

Πρώτος ο Σοφοκλής μετέφερε τον μύθο της στη θεατρική σκηνή το 441 π.Χ. και ο Γάλλος συγγραφέας Ζαν Ανούιγ τον μετέπλασε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το έργο που έφερε στην Ελλάδα ο Κάρολος Κουν

Από το 1944 και μετά, οπότε και ανέβηκε πρώτη φορά η «Αντιγόνη» του Ανούιγ, έχει παρουσιαστεί σε θεατρικές σκηνές σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας πάντα έντονες συζητήσεις. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1946-1947 στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, με την Έλλη Λαμπέτη στον ομώνυμο ρόλο. Έτσι, το έργο που έφερε στην Ελλάδα ο Κάρολος Κουν επιστρέφει στο θέατρο που το ανέδειξε, σηματοδοτώντας παράλληλα τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Θεάτρου Τέχνης (1942-2022).

Ο Κρέοντας με νόμο απαγορεύει την ταφή του αδελφού της Αντιγόνης, Πολυνείκη, γιατί κινήθηκε με στρατό ενάντια στην πόλη των προγόνων του και τον αδελφό του, Ετεοκλή. Η Αντιγόνη θα εναντιωθεί σε αυτήν τη διαταγή. H Αντιγόνη αντι-μιλά στον Κρέοντα και η δύναμη της εκφοράς των λέξεων, η εν δυνάμει ικανότητά τους να διαμορφώνουν ή και να εκλαμβάνονται ως πραγματικότητες είναι η βασική διεκδίκηση αυτής της ανάγνωσης πάνω στην Αντιγόνη.

Μαρία Πρωτόπαππα: «Αξίζει τον κόπο η θυσία της Αντιγόνης;»

Με αφορμή τη σκηνοθεσία της για το Θέατρο Τέχνης, η Μαρία Πρωτόπαππα αναφέρει:

«Ο Ανούιγ καλεί τους θεατές να σκεφτούν πάνω στο νόημα της ζωής και να αρνηθούν κάθε μορφή συμβιβασμού. Ανήκει στα έργα του Pieces noires (Μαύρα Έργα), που ήταν γεμάτα ειρωνεία και σαρκασμό. Είχε βρει τρόπο να γελάει µε την κακοτυχία: “Τα έργα µου είναι περισσότερο Μολιερικά. Χάρη στον Μολιέρο, το γαλλικό θέατρο δεν είναι ζοφερό. Γελάμε, όπως οι φαντάροι στον πόλεμο, µε την μιζέρια και τον τρόμο µας”.

Αν ήταν εύκολο να αποφασίσουμε ποια πλευρά έχει με το μέρος της το δίκαιο ή το άδικο, δεν θα μιλούσαμε για τραγωδία. Η αξία της δεν έγκειται στη σύγκρουση του καλού με το κακό, της αθωότητας με την ενοχή, αλλά σε μια αντιπαράθεση ηθικών αρχών και πολιτικών θέσεων στην οποία είναι δύσκολο ο μέσος άνθρωπος να πάρει σαφή θέση. Στο ερώτημα: “αξίζει τον κόπο η θυσία της;”, τα έργα του Σοφοκλή και του Ανούιγ δεν δίνουν οριστική και αδιαπραγμάτευτη απάντηση».

Συντελεστές

Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης, σκηνοθεσία δραματουργική επεξεργασία: Μαρία Πρωτόπαππα, σκηνικός χώρος-κοστούμια: Εύα Νάθενα, κίνηση: Κατερίνα Φωτιάδη, μουσική: Λόλεκ, φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα, βοηθοί σκηνοθέτη: Δημήτρης Σταυρόπουλος, Ορέστης Σταυρόπουλος, βοηθός ενδυματολόγου: Έλσα Γκόγκογλου, φωτογραφίες: Ρούλα Ρέβη, μακιγιάζ φωτογράφισης: Σίσσυ Πετροπούλου, διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλλάρη, εκτέλεση Παραγωγής: Kart Productions-Μαρία Ξανθοπουλίδου.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη έως Σάββατο στις 20.30 - Κυριακή στις 19.00

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022

Ο σκοτεινός «Ματωμένος γάμος» σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη στο Εθνικό Θέατρο

Ο σκοτεινός «Ματωμένος Γάμος», του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, παρουσιάζεται από τις 11 Φεβρουαρίου σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη στο Εθνικό Θέατρο στο κτήριο Τσίλλερ, Σκηνή Νίκος Κούρκουλος [Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, Αθήνα].


Μια κοινωνία με ακλόνητους δεσμούς. Μια νύφη που ανήκει σε κάποιον άλλον. Ένας πατημένος όρκος. Ένα άλογο που καλπάζει βαθιά μέσα στο σκοτεινό δάσος. Όσο κι αν τρέξει όμως κανείς, μπορεί να ξεφύγει από το αίμα που κυλάει μέσα του; Μπορεί, άραγε, να αποδράσει ποτέ κανείς από τον εαυτό του;


Εμπνευσμένος από ένα πραγματικό έγκλημα της εποχής του, και στο κατώφλι ενός βίαιου Εμφυλίου, ο Ματωμένος Γάμος του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα είναι η συγκλονιστική ιστορία ενός πάθους και ταυτόχρονα ένα παράφορο τραγούδι που μιλάει με τρόπο σπαρακτικό για την ελευθερία, τον έρωτα και τον θάνατο.

«Τόσον καιρό κρυβόντουσαν ο ένας από τον άλλον, αλλά στο τέλος νίκησε το αίμα» λέει ο σπουδαίος Ισπανός ποιητής. Η σκηνοθέτις Μαρία Μαγκανάρη, που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε τροχιά δημιουργικής προσέγγισης των κλασικών του σύγχρονου θεάτρου, εκκινεί από τη φράση αυτή για να βουτήξει στον πυρήνα του αριστουργήματος του Λόρκα, αναδεικνύοντας ένα διαχρονικό ερώτημα: «Είναι οι επιλογές μας στη ζωή αληθινά δικές μας ή τις κουβαλάμε στο αίμα μας σαν το χρώμα των μαλλιών και των ματιών μας; Μπορούμε τελικά να γίνουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε;».


Άκρως λυρικός, με τον αισθησιασμό και την υπερβατική τόλμη που υπαγορεύει η μεγάλη ποίηση και με φόντο την τραχύτητα του ανδαλουσιανού τοπίου, ο Λόρκα ενσωματώνει στον Ματωμένο Γάμο τελετουργικά που σε όλους τους πολιτισμούς συνοδεύουν τις κομβικές στιγμές της ανθρώπινης παρουσίας στη γη: ένα νανούρισμα, τραγούδια γάμου, μοιρολόγια, ο κύκλος της ζωής. Μια ιχνηλάτηση όλης της ανθρώπινης περιπέτειας από τη ζωή στον θάνατο με τρόπο που συγκινεί.


Η σκηνοθεσία εισέρχεται με ανανεωτική πνοή στο ποιητικό στερέωμα του συγγραφέα, εξερευνώντας το πώς μπορεί να μεταφραστεί σκηνικά ο τολμηρός λυρισμός του έργου. «Καρφιά του φεγγαριού ενώνουν τη μέση μου με τους γοφούς σου» γράφει ο Λόρκα και, μέσα από το σκηνικό σύμπαν της παράστασης, η ποίηση αναβλύζει και έρχεται καταπάνω μας για να μας σαρώσει «σαν κύμα δυνατό».


Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου


Σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη


Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη


Κοστούμια: Άγγελος Μέντης


Μουσική: Μάρθα Μαυροειδή


Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος


Βοηθός σκηνογράφου: Φιλάνθη Μπουγάτσου


Βοηθός ενδυματολόγου: Καλλιόπη Βλαμάκη


Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Γοζαδίνου


Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Καραμανίδου



Διανομή με αλφαβητική σειρά

Βαγγέλης Αμπατζής   Γαμπρός


Δήμητρα Βλαγκοπούλου  Νύφη


Νόνη Ιωαννίδου   Μοίρα / Πεθερά / Κοπέλα / Ξυλοκόπος


Σύρμω Κεκέ   Γυναίκα του Λεονάρντο


Μαρία Κεχαγιόγλου   Μητέρα


Ευσταθία Λαγιόκαπα   Μοίρα / Γειτόνισσα / Κοπέλα / Ξυλοκόπος


Πέτρος Μάλαμας     Θάνατος / Λόρκα


Νικόλας Παπαγιάννης    Λεονάρντο


Γιάννης Σιαμσιάρης   Πατέρας της Νύφης / Φεγγάρι


Μαρία Σκουλά   Μοίρα / Υπηρέτρια / Κοπέλα / Ξυλοκόπος


Φωτογράφος παράστασης: Ανδρέας Σιμόπουλος



Σημείωση: Οι Σκηνές του Εθνικού Θεάτρου λειτουργούν ως αμιγείς χώροι για εμβολιασμένους και νοσήσαντες.  Η είσοδος των θεατών θα γίνεται αυστηρά με την επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης. 


Λόγω των έκτακτων συνθηκών, ο προγραμματισμός της πρεμιέρας και των παραστάσεων ενδέχεται να τροποποιηθεί.


Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη, Κυριακή στις 19:30.


Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00.



Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices.gr και στο  210.7234567 (με χρήση πιστωτικής-χρεωστικής κάρτας)


Πληροφορίες: Ταμεία κτηρίου Τσίλλερ, τηλ. 210.5288170-171


Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2021

Η Υπολοχαγός Σάσα Σταμάτη στα Θέατρα της Αθήνας

Ένα πρωτοφανές και εξαιρετικά λυπηρό περιστατικό σημειώθηκε στην παράσταση του γνωστού κωμικού Χριστόφορου Ζαραλίκου στο θέατρο «Τζένη Καρέζη», όταν μία «ομάδα θεατών» εισέβαλε στη σκηνή. Οι εικόνες που εκτυλίχθηκαν ήταν απίστευτες, με τον κωμικό να διακόπτει και να προσπαθεί να ηρεμήσει τα πνεύματα.

Συγκεκριμένα, η παράσταση «200 χρόνια δανεικά» διεκόπη βιαίως όταν μία ομάδα, που σύμφωνα με τον Χριστόφορο Ζαραλίκο πρόκειται για μπράβους, τον άκουσαν να αναφέρεται σατιρικά στον εφοπλιστή και πρόεδρο του Ολυμπιακού. Σημαιοφόρος της αστυνομίας θεάτρου ήταν η Σάσα Σταμάτη, η οποία αφού αυτή το καιρό απουσιάζει από τα τηλεοπτικά δρώμενα, αποφάσισε να κάνει περιοδεία στα θέατρα της Αθήνας, σε ρόλο Υπολοχαγού... με ύφος εκατό καρδιναλίων... 

Το αποτέλεσμα ήταν τραγελαφικό ενώ οι εικόνες ντροπής κάνουν το γύρω του διαδυκτύου... 

«Σας παρακαλώ» ακούγεται να λέει επανειλημμένα ο Χριστόφορος Ζαραλίκος τη στιγμή που η σκηνή έχει γεμίσει με ανθρώπους και η ένταση ήταν εμφανέστατη ενώ θεατές τους έδιωχναν.

Την καταγγελία για το αδιανόητο περιστατικό έκανε και ο ίδιος ο Χριστόφορος Ζαραλίκος, γράφοντας στο Twitter τα εξής:

«Στην χώρα που είσαι πρωθυπουργός @kmitsotakis μπαίνουν μπράβοι σε θέατρο για να σταματήσουν την παράσταση και τους πετάει έξω το κοινό. Δεν αντέχουμε τόσο φιλελευθερισμό πια».

Για το λυπηρό περιστατικό τοποθετήθηκε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου, γράφοντας στο twitter τα εξής:

«Η κοινωνία μας έχει εμπεδώσει την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης, πρωτίστως της σάτιρας, όσο αιχμηρή και αν είναι. Κάθε απόπειρα, έργω ή λόγω, βίαιης παρεμπόδισης της είναι ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα, πόσω μάλλον όταν έχει χαρακτηριστικά αυτοδικίας.»

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2021

«Μάρθα: Μια ιστορία από το Μεσολόγγι»

Το νέο μουσικoποιητικό έργο «Μάρθα: Μια ιστορία από το Μεσολόγγι» του Νίκου Ξυδάκη σε λιμπρέτο του Διονύση Καψάλη κάνει πρεμιέρα στην GNO TV, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Το έργο, ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ), βιντεοσκοπήθηκε την περασμένη άνοιξη χωρίς την παρουσία κοινού και έρχεται στην οθόνη σας αποκλειστικά μέσω του nationalopera.gr/GNOTV από τις 9 Νοεμβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021 με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.

Η μορφή της Μάρθας, της μάνας που «έπαψε να ζηλεύει το πουλάκι που βρήκε ένα μικρό σπόρο και τραγούδησε» από τα σχεδιάσματα του Διονύσιου Σολωμού για τους Ελεύθερους πολιορκημένους, βρίσκεται στο κέντρο αυτής της μουσικοποιητικής σύνθεσης που επιχειρεί να αποδώσει ένα από τα κορυφαία επεισόδια της Ελληνικής Επανάστασης, την πολιορκία και έξοδο του Μεσολογγίου την άνοιξη του 1826 – ιδωμένη, αυτή τη φορά, από τη γυναικεία σκοπιά.

H GNO TV, η οποία αποτελεί έναν νέο άξονα προγραμματισμού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, δημιουργήθηκε και λειτουργεί με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) [www.SNF.org] για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της ΕΛΣ.

Το έργο «Μάρθα: Μια ιστορία από το Μεσολόγγι» βασίζεται σε δυο πηγές που ακροβατούν με δημιουργικό τρόπο ανάμεσα στο λαϊκό και το λόγιο, τα ανεκτίμητα Ενθυμήματα του αγωνιστή του 1821 και ιστορικού Νικόλαου Κασομούλη, στον οποίο οφείλουμε την από πρώτο χέρι αφήγηση των γεγονότων της πολιορκίας, και τη σπαρακτική ποιητική μετουσίωση των ιστορικών συμβάντων της Εξόδου του Μεσολογγίου από τη μεγαλοφυΐα του Σολωμού, στίχοι από τους Ελεύθερους πολιορκημένους του οποίου παρεμβάλλονται εμβόλιμα στο έργο.

H δημιουργική σύμπραξη του συνθέτη Νίκου Ξυδάκη, γνωστού και δημοφιλούς για την επιδέξια γεφύρωση των λαϊκών και ανατολίτικων ακουσμάτων με την έντεχνη τραγουδοποιία, και του βραβευμένου ποιητή Διονύση Καψάλη αποπειράται να σκιαγραφήσει τη συνειδησιακή υπέρβαση και το ηθικό μέγεθος των επαναστατημένων, θυσιαζόμενων κατοίκων του Μεσολογγίου μέσω μιας μουσικοθεατρικής γλώσσας που συνδυάζει πολύτροπα τα εργαλεία της ποίησης, της μουσικής και της αφήγησης.

«Είναι ένα έργο στην κόψη του ξυραφιού, μια μινιμαλιστική μορφή τραγωδίας ή μια αγρυπνία, κάτι σαν άτυπη λειτουργία. Δεν μπορείς να το εντάξεις σε συγκεκριμένο είδος», σημειώνει για το έργο ο Νίκος Ξυδάκης. «Ο Διονύσης Καψάλης έχει κάνει ένα εξαιρετικό λιμπρέτο, με ποιητική φόρμα, μια σύνθεση ποιημάτων, ενώ σαν γλώσσα είναι συγκινησιακά κοντά μου. Ένα ποίημα όπου οι εναλλαγές στις φόρμες, από το τραγούδι σε οργανικά μέρη ή στον χορό, στην αφήγηση και τις πολύ ενδιαφέρουσες μονωδίες της Μάρθας. Ειδικά οι μονωδίες μού έδωσαν την ευκαιρία ώστε να πειραματιστώ σε ένα μελωδικό ρετσιτατίβο λίγο πιο δικό μας, πιο ελληνικό».

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα έργο συλλογικό. «Ώρες ώρες νόμιζα πως δημιουργήσαμε ένα κτίσμα, ένα παρεκκλήσι, για να μπορούμε να καταφύγουμε, να συγκινηθούμε ή να θυμηθούμε, και να ζήσουμε και να αναπνεύσουμε με ελευθερία. Έχοντας στον νου μας αυτές τις συγκλονιστικές, ανθρώπινες υπάρξεις που είναι οι στιγμές και μορφές του Μεσολογγίου», υπογραμμίζει ο Νίκος Ξυδάκης.

Τη Μάρθα ερμηνεύει η Ειρήνη Δερέμπεη, μια πολυσχιδής και εκφραστική ερμηνεύτρια της ελληνικής μουσικής, και τον Αφηγητή ο διεθνώς καταξιωμένος βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος.

Συμμετέχουν το γυναικείο φωνητικό σύνολο Πλειάδες, το POLIS Ensemble, ο Νεοκλής Νεοφυτίδης στο πιάνο και η Σοφία Ευκλείδου στο βιολοντσέλο. Ερμηνεύουν: Ειρήνη Δερέμπεη, Τάσης Χριστογιαννόπουλος. Συμμετέχουν: Γυναικείο φωνητικό σύνολο Πλειάδες, POLIS Ensemble, Νεοκλής Νεοφυτίδης (πιάνο), Σοφία Ευκλείδου (βιολοντσέλο).

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2021

ΕΛΣ: Αναβολή παραστάσεων λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών

Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών και των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί σε πολλές περιοχές της Αττικής, τα οποία καθιστούν δύσκολη τη μετακίνηση και την πρόσβαση στο ΚΠΙΣΝ, η Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) ανακοίνωσε αναβολή και μεταφορά παραστάσεων.

Συγκεκριμένα:

- Αναβάλλεται η αποψινή παράσταση «Ο Κολοκοτρώνης ατενίζει το μέλλον. Γυναίκες προετοιμάζονται για την Επανάσταση κι εγώ, κάτι θα σκέφτομαι» στην Εναλλακτική Σκηνή. Οι θεατές που είχαν αγοράσει εισιτήρια για την παράσταση θα ειδοποιηθούν από τα Ταμεία της ΕΛΣ και θα τους δοθεί η δυνατότητα αλλαγής των εισιτηρίων ή επιστροφής χρημάτων.

- Μεταφέρεται η πρεμιέρα του δίπτυχου «Δέσπω - Ελληνικοί χοροί» για την Κυριακή 17 Οκτωβρίου στις 18.30, στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος. Οι θεατές που είχαν αγοράσει εισιτήρια για την παράσταση του Σαββάτου 16 Οκτωβρίου -η οποία δεν θα πραγματοποιηθεί- θα ειδοποιηθούν από τα Ταμεία της ΕΛΣ και θα τους δοθεί η δυνατότητα αλλαγής των εισιτηρίων ή επιστροφής χρημάτων.

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2021

Η Μόνικα Μπελούτσι στη σκηνή του Ηρωδείου

Η Μόνικα Μπελούτσι, έχοντας κατακτήσει τις πασαρέλες κορυφαίων Οίκων μόδας και έχοντας πρωταγωνιστήσει σε μεγάλες κινηματογραφικές ταινίες, αυτή τη φορά επιχειρεί ένα δύσκολο καλλιτεχνικό εγχείρημα. Θα παρουσιάσει την παράσταση «Maria Callas, Lettres et Mémoires» (Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις) στη σκηνή του Ηρωδείου, στις 21, 22 και 23 Σεπτεμβρίου, στις 9 το βράδυ, έναν μονόλογο βασισμένο σε αδημοσίευτες επιστολές της Μαρίας Κάλλας.

Στο πλαίσιο της παράστασης, η 56χρονη ηθοποιός διαβάζει αδημοσίευτα κείμενα της Ελληνίδας ντίβας της όπερας, που έχουν συλλεχθεί από τον Τομ Γουλφ, σκηνοθέτη της ταινίας «Maria by Callas». Το έργο ακολουθεί την πορεία της Κάλλας από την παιδική της ηλικία στη Νέα Υόρκη μέχρι τα χρόνια του πολέμου στην Αθήνα, σε μια ζωή που χαρακτηρίστηκε από επιτυχίες και σκάνδαλα, τη θυελλώδη σχέση της με τον Αριστοτέλη Ωνάση αλλά και τις προσωπικές της δοκιμασίες.

«Τα γράμματα που διαβάζω επί σκηνής είναι τόσο όμορφα. Είναι σαν να κοιτάς, απευθείας, στην ψυχή της Κάλλας», δήλωσε η Μπελούτσι μετά την πρεμιέρα στη σκηνή του Studio Marigny, στην καρδιά του Παρισιού, ενώ εξήγησε για ποιο λόγο άργησε τόσο πολύ το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι, αναφέροντας πως «η βραδύτητα και η καθυστέρηση είναι χαρακτηριστικό της γυναικείας φύσης -αντίστοιχα, η βιασύνη και η σπουδή είναι ίδιον της ανδρικής. Η ενέργεια της γυναίκας είναι πάντα σε αναμονή και περιμένει την κατάλληλη στιγμή να εκδηλωθεί».

«Για μένα, όλο αυτό ήταν ένα πραγματικό άλμα στο κενό. Ωστόσο, είπα ναι παρά τον φόβο μου, ένα ναι από αυθορμητισμό, σαν να μην είχα χρόνο να αντιδράσω περαιτέρω. Το να βγαίνω κάθε βράδυ στη σκηνή είναι σαν να υποβάλλω τον εαυτό μου σε κάποια μορφή βίας», επεσήμανε η Ιταλίδα ντίβα μιλώντας, κάνοντας ξεκάθαρα λόγο για τον φόβο της σκηνής, το γνωστό stage fright, από το οποίο πάσχουν πολλοί συνάδελφοί της.

Το αυθεντικό πιάνο της Μαρίας Κάλλας, δώρο του Αριστοτέλη Ωνάση προς εκείνη, το οποίο είχε τοποθετηθεί στη θαλαμηγό «Χριστίνα» για να κάνει η Κάλλας τις πρακτικές ασκήσεις της, όταν ταξίδευαν, πρόκειται να συνοδεύσει τις πολυαναμενόμενες εμφανίσεις της Μόνικα Μπελούτσι στο Ηρώδειο.

Η παραχώρηση του πιάνου Baby Grand Steinway & Sons μοντέλο S, του 1952, που κοσμεί την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη, αποτελεί μια χειρονομία υψηλού συμβολισμού του Ιδρύματος Ωνάση, που πρόκειται να προσφέρει ρίγη συγκίνησης στους Έλληνες θεατές που θα παρακολουθήσουν από κοντά την αιθέρια Ιταλίδα σταρ να ερμηνεύει στη σκηνή του Ηρωδείου επιστολές και αναμνήσεις της Μαρίας Κάλλας.

Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Τομ Βολφ, αλλά και της πρόσφατης ταινίας του, «Maria by Callas». Στο βιβλίο συγκέντρωσε περισσότερα από 350 αδημοσίευτα γράμματα της Κάλλας, γραμμένα από την ίδια, στη διάρκεια 30 ετών (1946-1977). Το βιβλίο κυκλοφορεί και στη χώρα μας από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Ανδρέα Παππά.

Τη Μόνικα Μπελούτσι, πλαισιώνουν μουσικά οι ήχοι της Καμεράτας-Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, υπό την διεύθυνση του κορυφαίου Έλληνα μαέστρου, Γιώργου Πέτρου, ο οποίος θα παίξει στο φινάλε στο ιστορικό πιάνο την «Ελεγεία» του Massenet.

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2021

«Σχολείο Γυναικών» στην Πειραιώς 260

Ένα από τα αριστουργήματα του Μολιέρου, το «Σχολείο των Γυναικών», μια αρχετυπική ιστορία γυναικείας εξέγερσης σε ένα περιτύλιγμα αλλεπάλληλων, ξεκαρδιστικών παρεξηγήσεων, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, 17 με 20 Ιουλίου, στις 9 το βράδυ, στην Πειραιώς 260 [Χώρος Δ, Ταύρος]. 

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στο Βασιλικό Θέατρο Palais στις 26 Δεκεμβρίου 1662, εγκαινιάζοντας στο γαλλικό θέατρο το είδος της ψυχολογικής κωμωδίας. Η παράσταση έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής αλλά και δριμειών αντιδράσεων –γνωστών και ως «κωμικός πόλεμος»-, στις οποίες ο Μολιέρος απάντησε με ένα σύντομο έργο με τίτλο «Κριτική του Σχολείου των Γυναικών», γελοιοποιώντας τους πολέμιούς του και εκθέτοντας τις θεωρητικές του απόψεις για την κωμωδία. 

Στο «Σχολείο Γυναικών»  βάζει ως πυρήνα του έργου τον απλοϊκό μεσήλικο Αρνόλφο, που έχει πάρει από τεσσάρων χρόνων παιδούλα την Αγνή, και την ανατρέφει για να την κάνει γυναίκα του. Η κοπέλα μεγαλώνει υπό την επιτήρηση δύο άξεστων υπηρετών και αποκομμένη από τον κόσμο για να παραμείνει αφελής και αγράμματη, στοιχεία που ο Αρνόλφος θεωρεί απαραίτητα σε μια καλή και υπάκουη σύζυγο. Όμως, η τύχη φέρνει στην πόλη τον νεαρό Οράτιο, που ερωτεύεται την Αγνή και καταφέρνει να της κλέψει την καρδιά. Μετά από μια σειρά κωμικών παρεξηγήσεων, όπου ο Αρνόλφος προσπαθεί ανεπιτυχώς να απομακρύνει τον Οράτιο, η λύση δίνεται με τους δύο νέους να ενώνονται με τα δεσμά του γάμου και τον Αρνόλφο να αποχωρεί ηττημένος.  

Παρότι το έργο αποτελεί μια φάρσα πιστή στην παράδοση του είδους, απομονώνοντας κανείς τη διαδρομή του κεντρικού ήρωα, αποκαλύπτει άλλα αρχέτυπα, τραγικά. Ο στερεοτυπικός χαρακτήρας του απατημένου συζύγου, αυτός ο καταγέλαστος τύπος, ντύνεται τα άμφια ενός ιερέα της πατριαρχίας που κόβει το αίμα, και βαδίζει στα χνάρια ενός φαρσικού Οιδίποδα που βλέπει τις βεβαιότητές του, μία μία, να γκρεμίζονται. 

Την ίδια ώρα, ο χαρακτήρας της αθώας Αγνής, ένα –εκ πρώτης όψεως- πρόβατο μεγαλωμένο για σφαγή, μετατρέπεται σε λέαινα μόλις αντιλαμβάνεται την απύθμενη δύναμη που πηγάζει από την ίδια της την αθωότητα. Και αυτή η σπάνιας μορφής σωματική και ιδεολογική βία του δυνάστη της, θα στραφεί εναντίον του με την ένταση ενός εφιάλτη, μέσα, όμως, από τον σπαρταριστά κωμικό θεατρικό λόγο του σπουδαίου Γάλλου συγγραφέα. 

Άλλωστε, μπορεί φαινομενικά το «Σχολείο των Γυναικών» να στοχεύει να εκπαιδεύσει τις γυναίκες, να τις κάνει πιστές συζύγους, ποιος, όμως, αποκλείει ότι ο ύστατος σκοπός του δεν είναι να απελευθερώσει (μέσα μας) το σκλαβωμένο θήλυ; Με όχημα την ευρηματική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη σε ομοιοκατάληκτο δεκαπεντασύλλαβο στίχο, ο Έκτορας Λυγίζος συνεχίζει τον πειραματισμό του στο απαιτητικό είδος της φάρσας, αναδεικνύοντας τη μουσικότητα του έμμετρου λόγου. Ταυτόχρονα, εξερευνά την ερεθιστική αμφισημία της «εκπαίδευσης» με στόχο την «ορθή» επιτέλεση των έμφυλων ρόλων. 

Συντελεστές Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη, διασκευή - σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος, σκηνικό: Κλειώ Μπομπότη, κοστούμια: Άλκηστη Μάμαλη, φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης, μουσική: The Boy. Διανομή: Κωνσταντίνος Ζωγράφος (Οράτιος), Ευαγγελία Καρακατσάνη (Κρυζάλντ), Γιάννης Κλίνης (Ζωρζέτ), Σοφία Κόκκαλη (Αγνή), Έκτορας Λυγίζος (Αρνόλφος ή κύριος Ντε λα Σους), Άρης Μπαλής (Αλαίν/Ορόντ), TheBoy (Ανρίκ).

Σάββατο 3 Ιουλίου 2021

Επίδαυρος: «Ιφιγένεια η εν Ταύροις», δια χειρός Γιώργου Νανούρη

Ο Γιώργος Νανούρης, στην πρώτη του σκηνοθεσία στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ανεβάζει την «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γιώργου Ιωάννου, στις 2,3 και 4 Ιουλίου, στις 9 το βράδυ. Επιλέγει να συναντηθεί και πάλι με τη Λένα Παπαληγούρα, τον Μιχάλη Σαράντη, αλλά και με τη Χαρούλα Αλεξίου -που επιστρέφει ξανά στο θέατρο, για την πρώτη της εμφάνιση στην Επίδαυρο. Ο Νίκος Ψαρράς, ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης, ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, η Κίττυ Παϊταζόγλου και ένας εξαμελής χορός πρωταγωνιστούν, επίσης, σε αυτόν τον εξαιρετικό θίασο. Τι σημαίνει να είσαι εξόριστος και ξένος; Πώς ξεφεύγει ο άνθρωπος από το παρελθόν και τη μοίρα του; Μέσα στα συντρίμμια του Πελοποννησιακού Πολέμου, σε μια περίοδο κρίσης – που θυμίζει, με έναν τρόπο, τη σημερινή – ο Ευριπίδης γράφει την «Ιφιγένεια η εν Ταύροις», εξυμνώντας το μεγαλείο της αδερφικής αγάπης και τις μεγάλες αξίες που βλέπει να χάνονται. Πρόκειται για συνέχεια της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι», που διδάχθηκε ωστόσο πριν από αυτή (414-413 π.Χ.). 

Πραγματεύεται το προσφιλές στην ελληνική αρχαιότητα θέμα της σωτηρίας δύο ανθρώπων που τους συνδέουν συγγενικοί δεσμοί, υπό αντίξοες συνθήκες. Στον ναό της Άρτεμις στην Ταυρίδα γίνονται ανθρωποθυσίες. Ειδικά, θυσιάζουν στη Θεά τους Έλληνες που συλλαμβάνουν στη χώρα και η Ιφιγένεια, ως ιέρεια, κάνει τον εξαγνισμό των θυμάτων πριν τη σφαγή. Η Ιφιγένεια έχει δει κακό όνειρο τη νύχτα, ότι πέθανε στο Άργος ο αδελφός της, Ορέστης, και έχει βγει τώρα το πρωί στον αέρα και στο φως να το διηγηθεί και έτσι να το ακυρώσει. Φτάνει στο μεταξύ ο Ορέστης με τον Πυλάδη και, κατά τον χρησμό και την εντολή του Φοίβου, πρέπει να πάρει από τον ναό το άγαλμα της θεάς και να το φέρει στην Αθήνα· έτσι θα λυτρωθεί από τη μανία των Ερινύων που τον κυνηγάνε σαν μητροκτόνο. Αλλά οι δύο ήρωες συλλαμβάνονται από βάρβαρους ως ιερόσυλοι, που σύμφωνα με δικούς τους νόμους και καθώς ο βασιλιάς της Ταυρίδας, Θόας, μισούσε τους ξένους και τους Έλληνες, έπρεπε να θυσιαστούν. 

Προτού λοιπόν θανατωθούν ως θυσία προς τη Θεά Αρτέμιδα, οδηγούνται για εξαγνισμό, στον ναό της Θεάς, από την ιέρεια του ναού. Όμως, ιέρεια του Ναού της Θεάς τυγχάνει να είναι η αδελφή του Ορέστη, η Ιφιγένεια, με την οποία αναγνωρίζονται. Έτσι, με τέχνασμα αυτής οι ήρωες και μαζί τους η Ιφιγένεια καταφέρνουν με τη βοήθεια της Θεάς Αθηνάς να αποδράσουν, αποκομίζοντας και το ιερό ξόανο της Θεάς. Θεολογική σκέψη «Οὐδένα γάρ οίμαι δαιμόνων είναι κακόν» (Κανένα θεό δεν τον νομίζω κακό) στχ. 391. 

Η άποψη αυτή του Ευριπίδη που προϋποθέτει «κάθαρση» παραδοσιακών μύθων που περιείχαν απάνθρωπες συμπεριφορές θεών και αναίρεση της αντίληψης για τον φθόνο των θεών -η οποία κυριαρχεί στον Όμηρο και τον Ηρόδοτο, δείχνει τη σημαντική πρόοδο που σημείωσε η θεολογική σκέψη των Ελλήνων και που επιγραμματικά διατυπώνεται για πρώτη φορά από τον Ευριπίδη στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις». Συντελεστές Μετάφραση: Γιώργος Ιωάννου, σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης, μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου, φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος, σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη, κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη, βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Παπαδάκης. Χορός: Νικόλ Κουνενιδάκη, Μαρία Κωνσταντά, Άννα Κωνσταντίνου, Δανάη Πολίτη, Βιβή Συκιώτη, Αρετή Τίλη.

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2021

Ιππείς: πρεμιέρα για το Φεστιβάλ Επιδαύρου, δια χειρός Ρήγου

 Δυναμική πρεμιέρα για το φετινό Φεστιβάλ Επιδαύρου στις 25, 26 και 27 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ,  με το Εθνικό θέατρο να επιλέγει να παρουσιάσει ένα δημοφιλές αγαπημένο έργο, τους «Ιππείς» του Αριστοφάνη, από τις πιο «πολιτικές» κωμωδίες του ποιητή, με μια διανομή πρωταγωνιστών που ενώνουν διαφορετικούς μεταξύ τους σκηνικούς κόσμους. Ο ανατρεπτικός Κωνσταντίνος Ρήγος έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία ενός  λαμπερού θιάσου, ο οποίος απαρτίζεται από τους: Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη (Αλλαντοπώλης), Στέλιο Ιακωβίδη (Δήμος), Κώστα Κόκλα (Κλέων), Λαέρτη Μαλκότση (Νικίας), Πάνο Μουζουράκη (Δημοσθένης), Στεφανία Γουλιώτη, Κωνσταντίνο Μπιμπή και Γιάννη Χαρίση στους Κορυφαίους του Χορού. Οι «Ιππείς» είναι κωμωδία του Αριστοφάνη που διδάχτηκε το 424 π.Χ. στα Λήναια, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Το όνομά της προέρχεται από τον χορό του έργου. Ήταν η πρώτη κωμωδία που ανέβηκε με το όνομα του Αριστοφάνη, ο οποίος άρχισε να τη συγγράφει για να στηλιτεύσει έναν πολιτικό της εποχής, τον δηµαγωγό Κλέωνα, που ήταν προσωπικός εχθρός του. Βρισκόμαστε στον έβδομο χρόνο του Πελοποννησιακού Πολέμου και ο Κλέωνας –που είναι υπερασπιστής της συνέχισης του πολέμου, έχει ψηφιστεί στρατηγός των Αθηναίων. Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου, ο Παφλαγόνας, είναι εμπνευσμένος από τον Κλέωνα, τον πολιτικό που μετά τον θάνατο του Περικλή και την περήφανη νίκη των Αθηναίων στην Πύλο επί των Λακεδαιμονίων (425 π.Χ.), υπήρξε ηγέτης της Αθηναϊκής Πολιτείας. Στο έργο, ο Κλέωνας είναι ο Παφλαγόνας. Οι αντίπαλοί του προσπαθούν να τον αντικαταστήσουν με ένα αλλαντοπώλη, τον οποίο και εκπαιδεύουν στη δημαγωγία ώστε να πείσει τους Αθηναίους για ειρήνη. Το σκεπτικό τους είναι ότι για να χτυπήσεις έναν φαύλο πολιτικό πρέπει να εφεύρεις έναν φαυλότερο, μια πρωτότυπη αν και ιδιαίτερα απαισιόδοξη άποψη. Ο πρώην αλλαντοπώλης, τελικά, αποδεικνύεται χαρισματικός δημαγωγός και υπερισχύει του Παφλαγόνα. Ο Αριστοφάνης, με την κωμωδία αυτή, πραγματεύεται τη φαυλότητα αυτών που ασκούν την εξουσία και το πώς αυτή οδηγεί μια χώρα -στην προκειμένη περίπτωση την Αθήνα του Πελοποννησιακού Πολέμου- στην καταστροφή. Οι καταστάσεις στις οποίες το έργο αναφέρεται έχουν διαχρονικό χαρακτήρα. Η παράσταση, χωρίς να υπονομεύσει το χιούμορ και το σατιρικό πνεύμα του έργου, τοποθετεί κατ’ αρχάς τους Ιππείς στο ιστορικό τους πλαίσιο και εξετάζει τις ανάγκες που τους δημιούργησαν, φιλοδοξεί δε να τονίσει τα στοιχεία που καθιστούν την κωμωδία αυτή, ένα πολιτικό έργο επίκαιρο σε κάθε εποχή. Στο πρόσωπο του Κλέωνα μπορούμε να δούμε τον κάθε πολιτικό ηγέτη μιας χώρας, ο οποίος ασκώντας ανεύθυνη διοίκηση την οδηγεί στην καταστροφή. Στο πρόσωπό του, ο Αριστοφάνης σατιρίζει τη διαφθορά κάθε λαοπλάνου πολιτικού, που ασκεί εξουσία αποβλέποντας σε προσωπικό όφελος, και μέσα από μια σπαρταριστή πλοκή οδηγεί στο αιώνιο ερώτημα: Η πονηριά, η καπατσοσύνη, το αγοραίο ήθος είναι ίδιον των πολιτικών, και αν ναι, στην πολιτική σκηνή επικρατεί πάντα ο πιο επιτήδειος; 

Ταυτότητα παράστασης 

Μετάφραση: Σωτήρης Κακίσης, σκηνοθεσία - χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος, μουσική: Θοδωρής Ρέγκλης, σκηνικό: Κωνσταντίνος Ρήγος - Μαίρη Τσαγκάρη, κοστούμια: Νατάσα Δημητρίου, φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας, συνεργάτης χορογράφου: Μαρκέλλα Μανωλιάδη, βοηθός σκηνοθέτη: Άγγελος Παναγόπουλος, μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου, βοηθός σκηνογράφου: Αλέγια Παπαγεωργίου, Β΄ βοηθός σκηνοθέτη: Χριστίνα Στεφανίδη, βοηθός ενδυματολόγου: Αλίσα Μπουλάτ, βοηθός ενδυματολόγου: Κατερίνα Κωστάκη, δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά. Χορός (αλφαβητικά) Πάρις Αλεξανδρόπουλος, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Θάνος Γρίβας, Πάνος Ζυγούρος, Κωνσταντίνος Καϊκής, Γιάννης Καράμπαμπας, Αλκιβιάδης Μαγγόνας, Βασίλης Μπούτσικος, Γιώργος Πατεράκης, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Περικλής Σιούντας, Γιώργος Σκαρλάτος, Αντώνης Σταμόπουλος. Η παράσταση θα παρουσιαστεί με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους.

 
Copyright © 2014 AthensIn. Designed by OddThemes