Με αρχική έμπνευση το “Τζένη Τζένη”, την κλασική ταινία της Φίνος Φίλμς, ο Νίκος Καραθάνος στρέφει το βλέμμα του στην μυθική πλέον αφήγηση των ελληνικών ταινιών, την αφήγηση μιας Ελλάδας φωτός, καλοκαιριού, ελαφρότητας και ομορφιάς που στην σύγχρονη εποχή φαντάζει όλο και πιο μακρινή. Με νοσταλγία για την χαμένη αυτή αφέλεια των καλοκαιρινών βραδιών, και με ένα θίασο “σκιών”, φαντασμάτων των ηρώων της κλασικής ταινίας, στήνει ένα καλοκαιρινό, ηλιόλουστο ρέκβιεμ, έναν θρήνο για το τέλος αυτής της εποχής και συνάμα μια γιορτή για την αθανασία που της χάρισε η ασημένια οθόνη. Μέσα σε αυτό το γιορτινό και πένθιμο κλίμα, οι ηθοποιοί του θιάσου αναζητούν αυτές τις θεϊκές μορφές που συνόδεψαν τα κυριακάτικα τραπέζια των παιδικών τους χρόνων, σε μια Ελλάδα που να καταδύεται καθημερινά στο πέλαγος των αναμνήσεων της, αναζητώντας τον εαυτό της, ξανά και ξανά.