Πέθανε, σε ηλικία 37 ετών, ο Κινέζος ηθοποιός και τραγουδιστής Yu Menglong, αφήνοντας τους θαυμαστές του σε όλη την Ασία να θρηνούν τον ξαφνικό χαμό ενός από τους πιο αναγνωρίσιμους τηλεοπτικούς αστέρες της ηπείρου.

Ο Yu, ο οποίος έγινε γνωστός για τον ρόλο του στη ρομαντική σειρά «Eternal Love» του Netflix – μια σειρά που συγκέντρωσε περισσότερες από 50 δισεκατομμύρια προβολές σε μόλις 18 μήνες – φέρεται να «πέθανε μετά από πτώση από μεγάλο ύψος» την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου.

Η είδηση του θανάτου του επιβεβαιώθηκε από την ομάδα του μέσω μιας δήλωσης στο Weibo: «Με αβάσταχτη λύπη ανακοινώνουμε ότι ο αγαπημένος μας Menglong έπεσε από μεγάλο ύψος και πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου. Η αστυνομία έχει αποκλείσει οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια. Ελπίζουμε να αναπαυθεί εν ειρήνη και οι αγαπημένοι του να παραμείνουν δυνατοί».

Οι εικασίες γύρω από την τραγωδία ξεκίνησαν λίγες ώρες νωρίτερα, όταν ένας λογαριασμός ισχυρίστηκε -μέσω ανάρτησης στο διαδίκτυο- ότι ο καλλιτέχνης είχε πεθάνει στο Πεκίνο «αφού έπεσε από μεγάλο ύψος» στο διαμέρισμα ενός φίλου του. Σύμφωνα με την πλέον διαγραμμένη ανάρτηση, ο Yu φέρεται να πέρασε το βράδυ με «πέντε ή έξι συντρόφους πριν αποσυρθεί σε ένα δωμάτιο γύρω στις 2 π.μ. και κλειδώσει την πόρτα».

«Όταν οι φίλοι του έφυγαν από το διαμέρισμα το πρωί στις 6, δεν μπορούσαν να τον βρουν και ανακάλυψαν το σώμα του στο ισόγειο. Ένας κάτοικος που έβγαζε βόλτα τον σκύλο του επικοινώνησε με την αστυνομία, η οποία απέκλεισε κάθε εγκληματική ενέργεια αλλά η έρευνα συνεχίζεται».

Η μεγάλη του επιτυχία ως ηθοποιός ήρθε το 2015, όταν υποδύθηκε έναν πρίγκιπα στην ιστορική σειρά «Go Princess Go». Αργότερα την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε και το πρώτο του άλμπουμ, «Toy».

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε δύο χρόνια αργότερα χάρη στην ερμηνεία του ρόλου Bai Zhen στην σειρά «Eternal Love», ένας ρόλος που τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο αγαπητούς χαρακτήρες της κινεζικής τηλεόρασης και του χάρισε διεθνή αναγνώριση.

Όλες οι δράσεις του φεστιβάλ θα έχουν ελεύθερη είσοδο, προσκαλώντας θεατές κάθε ηλικίας να ανακαλύψουν τη μαγεία του κινηματογράφου.

Το φεστιβάλ περιλαμβάνει τρεις θεματικές ενότητες:

·         Danish Tribute – Αφιέρωμα στον σύγχρονο κινηματογράφο της Δανίας

·         Island Focus – Πρόσφατες ταινίες με θεματική τη θάλασσα και τα νησιά

·         In Competition – Το πρώτο διαγωνιστικό τμήμα ταινιών μικρού μήκους με χρηματικό έπαθλο

Η αυλαία ανοίγει την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου, στις 20:45, με την παρουσία του διακεκριμένου Δανού σκηνοθέτη Nikolaj Arcel, ο οποίος συστήνεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό. Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν ο Αλέξανδρος Χούντας και η Ελένη Βαΐτσου.

Στο αφιέρωμα θα προβληθούν εμβληματικές ταινίες, όπως το The Promised Land του Nikolaj Arcel, το Another Round του Thomas Vinterberg και το Queen of Hearts της May el-Toukhy. Το πρόγραμμα εμπλουτίζεται με ειδική ενότητα ταινιών μικρού μήκους από το Odense International Film Festival (OFF), στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το PPFF.

Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με τίτλο «Ελλάδα – Δανία: Συμμαχία, Ομοιότητες και Διαφορές», με κεντρική ομιλήτρια την Ηλιάνα Ζακοπούλου, υπεύθυνη του τμήματος Hellas Film του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, και με τη συμμετοχή του σκηνοθέτη Γαβριήλ Τζάφκα και του Felix Björnemalm (OFF).

Με το μότο Cinema Across Seas, το PPFF φιλοδοξεί να ενώσει τα λιμάνια του κόσμου μέσα από το λιμάνι του Πειραιά.

Το Piraeus Port Film Festival δεν είναι απλώς μια γιορτή της έβδομης τέχνης.  Είναι μια γέφυρα που ενώνει λιμάνια, ανθρώπους και πολιτισμούς, προβάλλοντας τον Πειραιά ως ανοιχτό και δυναμικό πολιτιστικό σταυροδρόμι.

Ο  Δήμος Πειραιά  μέσω του φεστιβάλ ενισχύει την πολιτιστική ζωή της πόλης και προσφέρει στους πολίτες τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε ένα μοναδικό ταξίδι τέχνης και έμπνευσης».

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ, Λίνα Φούντογλου, επεσήμανε:

«Το φεστιβάλ κάνει το πρώτο του διεθνές βήμα, ανοίγοντας παράθυρο στον καλλιτεχνικό κινηματογράφο της Δανίας. Η παρουσία του Nikolaj Arcel, που έρχεται αποκλειστικά για εμάς, σηματοδοτεί μια ξεχωριστή στιγμή για το ελληνικό κινηματογραφικό κοινό».

Πρόγραμμα Φεστιβάλ

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου

15:00 – 16:30 | In Competition (Διαγωνιστικό Τμήμα) – Ταινίες Μικρού Μήκους

17:00 – 19:00 | Danish Tribute

Συζήτηση: «Ελλάδα – Δανία: Συμμαχία, Ομοιότητες & Διαφορές»

Ομιλητές:

·         Ηλιάνα Ζακοπούλου, Υπεύθυνη του τμήματος Hellas Film του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ)

·         Γαβριήλ Τζάφκας, Σκηνοθέτης με ενεργή παρουσία σε Ελλάδα και Δανία

·         Felix Björnemalm, Εκπρόσωπος του διεθνούς φεστιβάλ Odense International Film Festival (OFF)

20:30 – 21:30 | Τελετή Έναρξης

Επίσημοι προσκεκλημένοι:

·         Nikolaj Arcel, Σκηνοθέτης

·         Fabricius Andersen, Πρέσβης της Δανίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο

·         Λεωνίδας Χριστόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος (CEO) του ΕΚΚΟΜΕΔ (Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων – Creative Greece)

21:30 – 23:40 | Danish Tribute

Προβολή: Η Γη της Επαγγελίας (The Promised Land) – Nikolaj Arcel (παρουσία του σκηνοθέτη)

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου

15:00 – 16:30 | In Competition (Διαγωνιστικό Τμήμα) – Ταινίες Μικρού Μήκους

17:00 – 19:00 | Danish Tribute – OFF Short Films

(Επιμέλεια: Odense International Film Festival – OFF)

19:00 – 21:00 | Island Focus – Κιούκα, Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού – Κωστής Χαραμουντάνης

21:00 – 23:10 | Danish Tribute – Queen of Hearts – May el-Toukhy

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου

15:00 – 16:30 | In Competition (Διαγωνιστικό Τμήμα) – Ταινίες Μικρού Μήκους

17:00 – 19:00 | Island Focus – Bergman Island – Mia Hansen-Løve

19:00 – 21:00 | Danish Tribute – Αγκάθι – Γαβριήλ Τζάφκας

21:00 – 23:10 | Danish Tribute – Άσπρο Πάτο (Another Round) – Thomas Vinterberg

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου

15:00 – 16:30 | In Competition (Διαγωνιστικό Τμήμα) – Ταινίες Μικρού Μήκους

17:00 – 19:00 | Island Focus – Maldives – Daniel Bolda

20:45 – 21:30 | Island Focus – Red Island – Robin Campillo

21:30 – 23:40 | Τελετή Λήξης & Απονομή Βραβείων

Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται με την επίσημη Τελετή Λήξης και την απονομή των βραβείων στους νικητές του In Competition (Διαγωνιστικού Τμήματος) Ταινιών Μικρού Μήκους.

Οι εκδηλώσεις διοργανώνονται από τον Αναπτυξιακό Οργανισμό «ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΣΥΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε.» σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Πολιτισμού του Δήμου Πειραιά και χρηματοδοτούνται από πόρους του ΕΠ «Αττική 2021-2017» ΕΣΠΑ 2021-2027 μέσω της Ο.Χ.Ε. Δήμου Πειραιά και θα πραγματοποιηθούν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Τις εκδηλώσεις υποστηρίζουν η Πρεσβεία της Δανίας στην Αθήνα, η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος (Scriptwriters Guild of Greece), το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Οντένσε – Odense International Film Festival (OFF), η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών (ΕΕΣ), η Ένωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών (Greek Society of Cinematographers) και το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα (Danish Institute of Athens).

Χορηγοί επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ, το ERT World, το Πρώτο Πρόγραμμα 91.6-105.8, το Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7, ο Kosmos 93.6-107.0, η Φωνή της Ελλάδας – Ελληνική Ραδιοφωνία, ο Nostos 100.6 και το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι δράσεις υλοποιούνται στο πλαίσιο της Πράξης «Τουριστική Προβολή Δήμου Πειραιά», του Προγράμματος «Αττική» ΕΣΠΑ 2021-2027.

Το Υπουργείο Πολιτισμού ολοκλήρωσε το έργο της συντήρησης και αποκατάστασης του  Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, στο Ναύπλιο -μνημείο που η αρχική του φάση τοποθετείται στο 1713- και τον απέδωσε στην κατά προορισμόν χρήση του στους πολίτες και τους επισκέπτες του Ναυπλίου, σε μια λαμπρή τελετή εγκαινίων, παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αργολίδος κ.κ. Νεκταρίου.

Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε: «Σήμερα είναι μία πάρα πολύ σημαντική μέρα για το Ναύπλιο, την Αργολίδα και το Υπουργείο Πολιτισμού, που πιστό στις αρχές του θεσμικού πλαισίου συντήρησης και αποκατάστασης της πολιτιστικής κληρονομιάς και τις διεθνείς συμβάσεις, αποδίδει στην τοπική κοινωνία και τους επισκέπτες του Ναυπλίου τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, πλήρως προστατευμένο, συντηρημένο, αποκατεστημένο και αναδεδειγμένο. Είναι πολύ σημαντικό και η χαρά μας γίνεται, πολλαπλώς μεγαλύτερη, καθώς το μνημείο αποδίδεται από το Υπουργείο Πολιτισμού στην αρχική του χρήση, στην κατά προορισμόν του χρήση, δηλαδή στη λατρεία. Είναι εντυπωσιακό το πώς μεταμορφώθηκε ο συγκεκριμένος ναός. ».

Οι αναστηλωτικές εργασίες περιελάμβαναν την αποκατάσταση και στατική ενίσχυση του Ναού και αφορούσαν κυρίως στην αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων του ξύλινου φορέα της στέγης και των δομικών βλαβών στις τοιχοποιίες των πλαγίων πλευρών του και στα κωδωνοστάσια της δυτικής όψης, καθώς και εργασίες ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, ώστε να είναι λειτουργικός.  Η πρώτη φάση του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου τοποθετείται το 1713.

Ιδρύθηκε από τον Αυγουστίνο Σαγρέδο, προβλεπτή του στόλου, ως προστάτης των ναυτικών. Η κύρια ανακατασκευή του ναού, στη σημερινή του μορφή, έγινε το 1836. Ο ναός ακολουθεί τον τύπο της μονόχωρης βασιλικής, με κλασικά και νεοβυζαντινά χαρακτηριστικά, ενώ το ξύλινο τέμπλο και οι μαρμάρινες διακοσμήσεις του αποτελούν μοναδικά δείγματα τέχνης.

Στην τελετή παρέστησαν ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Γιάννης Ανδριανός, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτισμού Γιώργος Διδασκάλου, ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Δημήτρης Πτωχός, ο Δήμαρχος Ναυπλιέων, Δημήτρης Ορφανός, η Διευθύντρια Συντήρησης Αρχαίων και Νεότερων Μνημείων,  Μαρία Μερτζάνη, ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, Θεμιστοκλής Βλαχούλης, η τμηματάρχης της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Κτηρίων, Ευθυμία Χωραφά και υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Ατομική  Έκθεση Ζωγραφικής

Σάββατο 13 & Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2025

(19:00 – 23:00) 

 στο Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας 

Σάκη Καράγιωργα 4, Γλυφάδα 16675

Σε ένα διήμερο Τέχνης μας προσκαλεί η αξιόλογη εικαστικός  Νάνσυ Ναουμίδου, στο Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας (Σάκη Καράγιωργα 4) όπου θα παρουσιάσει τη νέα της ατομική έκθεση ζωγραφικής μέσα από την οποία έχει σκοπό να μας ταξιδέψει στις δικές της θάλασσες.   

Όπως έχει δηλώσει η ίδια σε παλαιότερη συνέντευξή της: «Η θάλασσα γίνεται προσμονή, επιθυμία και ανεκπλήρωτο όνειρο. Η θάλασσα είναι η ζωή.»

Η έκθεση λειτουργεί Σάββατο 13 και Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου και ώρα 19:00 – 23:00

Η εικαστικός  Νάνσυ Ναουμίδου μεγάλωσε, ζει και δουλεύει  στο Πειραιά. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής, αγιογραφίας και γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Έχει παρουσιάσει τις δημιουργίες της σε  ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και  στο εξωτερικό. 

Μέσα από τα έργα της, η Νάνσυ Ναουμíδου  αποκαλύπτει,  με την ερωτική της ματιά και με τη δροσιά των χρωμάτων της, την αγάπη της για τη  Θάλασσα και την  Φύση. 

Στη δουλειά της  η Νάνσυ Ναουμίδου βρίσκει  κάτι περισσότερο από ένα καταφύγιο, βρίσκει έναν τρόπο ζωής και θέασης του κόσμου, μια αληθινή «ζωγραφισμένη ζωή».

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Nancy’s weekend of ART- Ατομική  Έκθεση Ζωγραφικής 

Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 13 και Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2025 

Ώρες λειτουργίας: 19:00 – 23:00

Nancy’s weekend of ART – Ατομική έκθεση – ΣΕΛΙΔΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ στο facebook στο παρακάτω link: 

https://www.facebook.com/events/1855121642056080/1855121645389413/?active_tab=discussion 

Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας 

Σάκη Καράγιωργα 4, Γλυφάδα 16675

Πληροφορίες: nancynaoumidou@gmail.com 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Είναι εντυπωσιακό πόσοι παλιοί Αθηναίοι νοσταλγούν την παλιά γοητεία της Πλατείας Αμερικής. Κυρίως εκείνοι που ζούσαν στην περιοχή, αλλά επειδή εκεί ζούσαν πάρα πολλοί (η πυκνότητα δικηγόρων, ιατρών, ηθοποιών, καθηγητών, επιστημόνων, στρατιωτικών, μηχανικών, κ.ά. ήταν εντυπωσιακά πυκνή), είναι ακόμη περισσότεροι όσοι την επισκέπτονταν για να δουν φίλους, συγγενείς, για να πάνε σε ένα μαγαζί, σε ένα σινεμά. Και τη νοσταλγούν όσοι την εγκατέλειψαν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Σήμερα, η Πατησίων είναι αυτή που είναι, αλλά είναι και πολλά περισσότερα. 

Η Πατησίων έβρισκε εκεί γύρω στην πλατεία Αμερικής την κορύφωσή της. Ξεκινούσε από το Μουσείο, γινόταν κομψή και φωτεινή στην Αγγελοπούλου και την Κεφαλληνίας, και όταν πλέον φαινόταν στο βάθος η πλατεία Αμερικής ένιωθες πως όλα είχαν συναιρεθεί, ωριμάσει, μελώσει σε εκείνο το αστικό αμάλγαμα που έδινε εκείνη τη γλύκα της κοινής αντίληψης.

Στην πλατεία Αμερικής σώζονται πολλές προσόψεις από το παρελθόν της ακμής. Αλλά είναι μόνο προσόψεις. Η ζωή που υπήρχε δεν υπάρχει, αλλά αν θέλει κανείς και αν έχει τις προσλαμβάνουσες μπορεί εν μέρει να την αναστήσει νοερά. Το κτίριο της φωτογραφίας, στη γωνία με την οδό Σπάρτης, από τα ελάχιστα εκλεκτικιστικά που απέμειναν, το θυμάμαι ως αστυνομία, ως χαρτοπαικτική λέσχη, ως γραφεία της ΑΕΚ. Σήμερα, οι εξώθυρές του έχουν αντικατασταθεί από τζάμια, αλλά η πρόσοψη έχει ευτυχώς συντηρηθεί. Προς τα κάτω αρχίζει η Λευκωσίας, ένας δρόμος που αν βρισκόταν σε άλλη πόλη θα ήταν πασίγνωστος για τις υψηλού επιπέδου πολυκατοικίες της περιόδου 1932-1965.

Η πλατεία μοιάζει άνευρη σαν να έχει χάσει το ρυθμό της. Και μόνο το σκάμμα που βρίσκεται στη θέση του «Αττικα» λέει πολλά για τον τρόπο που αυτή η πόλη αδυνατεί να χειριστεί τον εαυτό της.  Για τον 20ό αιώνα, τα σινεμά της Πατησίων, θερινά και χειμερινά, πάνω στον δρόμο αλλά και στα στενά, ήταν ένας κόσμος ολόκληρος, που έδινε χαρά, έδενε την κοινωνία, γεννούσε θέσεις εργασίας και στήριζε έναν κύκλο της οικονομίας. Οι φωτεινές μαρκίζες ήταν μια υπενθύμιση του δώρου που ήταν τότε η αστική ζωή.

Οι προσόψεις του ’50 και του ’60 στην πλατεία Αμερικής είναι μάρτυρες από ένα γοητευτικό παρελθόν. Φέρουν μηνύματα, μιλούν για τις προσδοκίες εκείνες που έφταναν σε αυτό το σημείο της Αθήνας για να ξετυλίξουν σελίδες ευημερίας. Και ήταν πράγματι ευημερούσα η Πατησίων της ακμής. Ανέβλυζε ζωντάνια, είχε μια αθηναϊκή ατμόσφαιρα μοναδική, είχε μαγαζιά για ό,τι μπορούσε κανείς να θελήσει. Μεγάλες ελληνικές φίρμες της Ερμού ή της Σταδίου άνοιγαν δεύτερο κατάστημα στην Πατησίων. Τότε…

Οσο κατανοητό κι αν είναι, αν εξετάσει κανείς το πώς εξελίχθηκε η ζωή, είναι ταυτόχρονα εντυπωσιακό το πώς αφέθηκε αυτό το φιλόδοξο, συμπαγές κομμάτι αστικής ευημερίας να εξαερωθεί, να χαθεί και καθώς εξαφανιζόταν να αφήσει μονάχα κελύφη και σκιές. Βεβαίως οι συνθήκες είχαν αλλάξει σταδιακά από τις αρχές του ’70 και οι ίδιοι οι μεσοαστοί εγκατέλειψαν από πολύ νωρίς την Πατησίων.

Το γιατί όμως δεν υπήρξε κανένα μέτρο ή κίνητρο μετά το 2000 για να γυρίσει κάπως το κλίμα και να μην αφεθεί στην κατρακύλα όλο το αστικό παρελθόν της Αθήνας, όπως το εξέφραζε η Πατησίων, η 3ης Σεπτεμβρίου, η πλατεία Βικτωρίας, η Αριστοτέλους, είναι μια άλλη ιστορία, που είναι ιδιαιτέρως σύνθετη και πικρή.

Μια Ελληνοαυστραλής φοιτήτρια στη Μελβούρνη σκέφτηκε να δημιουργήσει μια λέσχη για τη σύνδεσή τους νεαρών ομογενών της Αυστραλίας με την ελληνική κουλτούρα.

Η Μαριάννα Μουσουνίδη (Marianna Mossonidis) ως φοιτήτρια γνωρίζει από πρώτο χέρι τις πανεπιστημιακές λέσχες που πραγματοποιούν κυρίως ψυχαγωγικές εκδηλώσεις για τα μέλη τους.

Κι ως ομογενής, έχει υπάρξει μέλος ελληνικών συλλόγων της Μελβούρνης, οι οποίοι, όπως ανέφερε η ίδια στην ιστοσελίδα της ομογενειακής εφημερίδας The Greek Herald (Ελληνικός Κήρυκας), φέρνουν μεν κοντά άτομα με βάση την πολιτιστική τους ταυτότητα, ωστόσο, συχνά υπάρχει μικρή αλληλεπίδραση με τον ίδιο τον ελληνικό πολιτισμό.

«Η “ελληνικότητα” μπορεί να οριστεί με πολλούς τρόπους, αλλά στον πυρήνα της είναι μια σύνδεση με την καταγωγή, τη γη, την ιστορία, τη γλώσσα και την κοινότητα» σημειώνει χαρακτηριστικά, και προσθέτει ότι για τους Έλληνες της διασποράς, «η αλληλεπίδραση με τον πολιτισμό βοηθά στην πλήρωση του χώρου που δημιουργεί η απόσταση από την πατρίδα».

Για το λόγο αυτόν δημιούργησε τον «Ελληνικό Κύκλο», έναν σύλλογο με έδρα τη Μελβούρνη για νέους Ελληνοαυστραλούς ηλικίας 18 έως 30 ετών που θέλουν να δημιουργήσουν ουσιαστικές συνδέσεις με άλλους ομογενείς και να εξερευνήσουν περισσότερο τον ελληνικό πολιτισμό.

Με ορίζοντα την έναρξη λειτουργίας του συλλόγου στα τέλη του 2025, μέλος του «Ελληνικού Κύκλου» μπορεί να γίνει ο καθένας εφόσον εμπίπτει στα ηλικιακά κριτήρια, είτε έχει μεγαλώσει σε ελληνόφωνο σπίτι και γνωρίζει ελληνικά, είτε μιλάει μόνο λίγες λέξεις.

Ο σύλλογος θα φιλοξενεί μια ποικιλία εκδηλώσεων που θα εξισορροπούν τη διασκέδαση με τον σκοπό: ζωγραφική, μαθήματα κεραμικής, ελληνικούς χορούς, πικνίκ, παραδοσιακά εργαστήρια μαγειρικής, διαλέξεις για την ελληνική ιστορία, την παράδοση και τη μυθολογία, αλλά και βραδιές ελληνικής διασκέδασης.

Ένας από τους μακροπρόθεσμους στόχους του συλλόγου είναι η συνεργασία με τοπικές ελληνοαυστραλιανές επιχειρήσεις, καλλιτέχνες, δημιουργούς και πολιτιστικούς ηγέτες, δεδομένου του μεγέθους της ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης.

Οι ενδιαφερόμενοι για να γίνουν μέλη του κύκλου, μπορούν να ακολουθήσουν το @thegreekcircle στο Instagram και να εγγραφούν στη λίστα αλληλογραφίας, ώστε για να ενημερώνονται για επερχόμενες εκδηλώσεις, συνεργασίες και ιστορίες από νέους Ελληνοαυστραλούς.

Αν και το βραβείο δεν είναι ευρύτερα γνωστό, όπως είναι το Νόμπελ, ωστόσο σε όποιον απονέμεται σημαίνει ότι έχει καταφέρει κάτι πραγματικά σημαντικό στον τομέα του. Το Praemium Imperiale απονέμεται από την ιαπωνική Art Association και είναι ένα από τα σημαντικότερα βραβεία τέχνης στον κόσμο.

Από το 1989 βραβεύει προσωπικότητες που έχουν επηρεάσει καλλιτεχνικά και κοινωνικά τον τομέα τους. Απονέμεται σε πέντε κατηγορίες και κάθε κατηγορία συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο περίπου 90.000 ευρώ. Δεν βραβεύεται ένα μεμονωμένο έργο, αλλά συνήθως το σύνολο του έργου.

Το 2025 το βραβείο απονέμεται στη διάσημη καλλιτέχνιδα Μαρίνα Αμπράμοβιτς από τη Σερβία (γλυπτική), στον Σκωτσέζο Πίτερ Ντόινγκ (ζωγραφική), στον Πορτογάλο Εντουάρτο Σούτο ντε Μούρα (αρχιτεκτονική), στον Ούγγρο πιανίστα Αντράς Σιφ (μουσική) και στη χορογράφο Άννε Τερέζα ντε Κεερσσμέκερ από το Βέλγιο (θέατρο/ κινηματογράφος).

Η τελετή απονομής των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Τόκιο και θα παρευρεθούν εκπρόσωποι από τον χώρο της τέχνης, της πολιτικής και της διπλωματίας, καθώς και μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας. Το βραβείο τελεί υπό την αιγίδα του πρίγκιπα Χιτάτσι, αδελφού του επίτιμου αυτοκράτορα Ακιχίτο.

Η βράβευση της Μαρίνας Αμπράμοβιτς έχει ιδιαίτερη βαρύτητα αφού Θεωρείται μια από σημαντικότερες εικαστικούς της σύγχρονης εποχής που άλλαξε τον τομέα της «performance art». Χαρακτηριστικά του έργου της η καλλιτεχνική πρωτοπορία, το σπάσιμο της φόρμας, η έμφαση στο σώμα, στα απώτατα όριά του, στην ανθρώπινη αντοχή.

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς σπούδασε και δίδαξε Καλές Τέχνες στη Σερβία, μετακόμισε στην Ολλανδία και από εκεί το έργο της ξέφυγε από τα στενά όρια μιας χώρας. Ταυτίστηκε με τον Γερμανό καλλιτέχνη και σύντροφό της Ουλάι, με τον οποίο δημιούργησαν μια νέα καλλιτεχνική γλώσσα με έμφαση στη σωματικότητα και τη συναισθηματική εγγύτητα.

Οι εκθέσεις της έχουν ταξιδέψει στα σπουδαιότερα μουσεία ανά τον πλανήτη, ενώ το 1997 τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα της Mπιενάλε Βενετίας για το έργο της Balkan Barroque, μια οπτικοποιημένη performance με έμπνευση από τα Βαλκάνια. Η απονομή του Praemium Imperiale στη Μαρίνα Αμπράμοβιτς αποτελεί μια σημαντική αναγνώριση της συμβολής της στη σύγχρονη τέxνη