Η Σίντνεϊ Σουίνι θα πρωταγωνιστήσει στην κινηματογραφική μεταφορά του βιντεοπαιχνιδιού «Split Fiction» σε σκηνοθεσία Τζον Μ. Τσου, σύμφωνα με το Variety. Το σενάριο της ταινίας υπογράφουν οι Ρετ Ρις και Πολ Βέρνικ που στο παρελθόν είχαν ενώσει τις δυνάμεις για την ταινία «Deadpool & Wolverine».

Όπως και στο παιχνίδι, η πλοκή της ταινίας θα ακολουθήσει «δύο εκκολαπτόμενους συγγραφείς, έναν που δημιουργεί ιστορίες φαντασίας και τον άλλον που γράφει sci-fi, οι οποίοι βρίσκονται παγιδευμένοι μέσα στις δημιουργίες τους». Ο ρόλος που θα αναλάβει η Σουίνι δεν έχει προς το παρόν γίνει γνωστός.

Το παιχνίδι των Hazelight Studios και Electronic Arts που έκανε την εμφάνισή του στην αγορά τον Μάρτιο, κατέγραψε εντυπωσιακό ρεκόρ πωλήσεων, από την πρώτη κιόλας εβδομάδα κυκλοφορίας του. «Το Split Fiction πούλησε 2 εκατομμύρια αντίτυπα σε 1 εβδομάδα. Θεέ μου, είμαστε κατενθουσιασμένοι. Απλά απίστευτο…Σας ευχαριστούμε όλους, νέους και παλιούς θαυμαστές μας — αγαπάμε τον ενθουσιασμό σας για το παιχνίδι μας», είχε αναφέρει η Hazelight Studios σε ανακοίνωσή της.

Η ταινία σηματοδοτεί ένα ακόμη έργο σε εξέλιξη για τη Σουίνι και τη δεύτερη κινηματογραφική προσαρμογή βιντεοπαιχνιδιού στην οποία συμμετέχει. Σύμφωνα με το Deadline, η 27χρονη ηθοποιός και ο Μάικλ Μπέι ενώνουν τις δυνάμεις τους για την κινηματογραφική μεταφορά του franchise βιντεοπαιχνιδιών της Sega, «OutRun». Η Universal Pictures βρίσκεται πίσω από το πρότζεκτ, με τον Μπέι να σκηνοθετεί και να μοιράζεται την παραγωγή με τη Σουίνι.

Ζάκυνθος, ώρα 7 το πρωί. Mια συγκλονιστική εικόνα. Ένα πιάνο στέκει στην ακτή, με φόντο το Ναυάγιο και την απέραντη θάλασσα, σε μια παραλία-σύμβολο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Σε μια ακτή όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και η φύση έχει σμιλέψει ένα από τα πιο μαγευτικά τοπία του πλανήτη, η Έλενα Ξυδιά αφήνει το πιάνο της να αφηγηθεί μια ιστορία με νότες.

Στο Ναυάγιο της Ζακύνθου, στην παραλία που θεωρείται η ομορφότερη του κόσμου, εκεί όπου το γαλάζιο της θάλασσας συναντά το χρυσό της άμμου και το λευκό των βράχων, η μελωδία χορεύει με τα κύματα και υμνεί την ομορφιά της φύσης.

Αυτή η ξεχωριστή δράση των φορέων της Ζακύνθου στέλνει το δικό της μήνυμα για την προστασία του Ναυαγίου ως μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Για πρώτη φορά, ένα πιάνο μεταφέρθηκε σε αυτό το μοναδικό τοπίο, φέρνοντας μαζί του την ευαισθησία της τέχνης. Η Έλενα Ξυδιά, με τα δάχτυλά της να κινούνται με λεπτότητα πάνω στα πλήκτρα, δημιουργεί μια υπόσχεση για την αιωνιότητα.

Το project αυτό αποτελεί μια κραυγή αγωνίας για την προστασία του pεριβάλλοντος και του Ναυαγίου που τόσο έχει πληγεί… Η κάθε νότα γίνεται ψίθυρος μνήμης και ελπίδας.

Το πιάνο συνομιλεί με το ναυάγιο και αφηγούνται μαζί ιστορίες ναυτικών, εραστών, περιηγητών και ντόπιων που έζησαν μες στη σκιά αυτού του ναυαγίου.

Στην καρδιά του Νέου Ηρακλείου, δίπλα στον ομώνυμο σταθμό ΗΣΑΠ, στο καφέ ΡΑΜΝΟΥΣ (Κηφισίας 1, Πλατεία Νέου Ηρακλείου), η εικαστικός Κατερίνα Χατζηνικήτα παρουσιάζει την ατομική της έκθεση με έργα που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια. 

Η έκθεση παρουσιάζεται από την Πέμπτη, 1η Μαΐου έως τη Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2025.

Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα ποικίλης θεματολογίας, πάντα όμως μέσα από την έντονη χρωματική προσέγγιση της ψυχοσύνθεσης της εικαστικού που εμπνέεται από μνήμες, γεγονότα και καταστάσεις διαφορετικών περιόδων της ζωής της τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε έως τα εφηβικά της χρόνια.

Στα έργα που παρουσιάζονται, άλογα, μέλισσες, τίγρεις συνυπάρχουν, ακολουθώντας τα παιχνιδίσματα της μουσικής ενός σαξόφωνου, την ώρα που δυο άνθρωποι ερωτεύονται, ονειρεύονται και σύγχρονες γυναίκες με ποπ διάθεση κοιτάζουν το μέλλον, άλλοτε στοχαστικά κι άλλοτε ρομαντικά, ακολουθώντας τις μυρωδιές από λουλούδια και παραλίες και συνοψίζοντας τη ζωή μέσα από την αισιόδοξη ματιά της εικαστικού και την οικολογική της διάθεση να δημιουργεί κόσμους που μπορεί να φαντάζουν ουτοπικοί, αλλά είναι στο χέρι μας να είναι πραγματικοί. Παράλληλα δίνουν τη δυνατότητα στο θεατή τους να δημιουργήσει νοητά τα δικά του έργα που σε συνεργασία με την εικαστικό μπορεί να γίνουν πραγματικά. 

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Πληροφορίες – Επικοινωνία: k.chatzinikita@gmail.com 

   

Διάρκεια έκθεσης: 1η Μαΐου  έως 30 Ιουνίου 2025

ΡΑΜΝΟΥΣ

Κηφισίας 1, Πλατεία Νέου Ηρακλείου

(δίπλα στον σταθμό ΗΣΑΠ Νέου Ηρακλείου)

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Στον ιδιαίτερο χώρο και Πολιτιστικό Κέντρο Γαλατσίου, στο Καμίνι, η εικαστικός Χριστίνα Μακροπούλου παρουσιάζει την ατομική της έκθεση με τίτλο «Μελανογραφίες και Παιχνιδίσματα» από την Τρίτη, 29 Απριλίου έως το Σάββατο, 10 Μαΐου 2025. 

Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τρίτη, 29 Απριλίου και ώρα 6μ.μ. 

Η ίδια η εικαστικός απευθυνόμενη στους θεατές των έργων της σημειώνει:

«Η δουλειά μου είναι επηρεασμένη από τη σχολή ART THERAPY και την τεχνική της «μουτζούρας».

Μέσα από τα παιχνιδίσματα που κάνει το μελάνι, αφήνοντας τα ίχνη του πάνω στο χαρτί και με δικές μου «μικρές» επεμβάσεις, παίρνει σώμα, μορφή και ψυχή, ό,τι δημιουργώ. Πάντα προσπαθώ να σας δώσω μια πιο βαθιά και πιο ουσιαστική διάσταση, να σας παροτρύνω, να σας προβληματίσω, να σας μεταφέρω συναισθήματα. Να δείτε μέσα από μια άλλη οπτική την αξία των πραγμάτων. Ακόμα και το τυχαίο που στην ουσία εσείς το καθοδηγείτε  ασυνείδητα, παίρνει μορφή, σχήμα, χρώμα και φωνή!»

Λίγα λόγια για την εικαστικό Χριστίνα Μακροπούλου:

Γεννήθηκε και εργάζεται στην Αθήνα είναι εικαστικός μέλος του Ε.Ε.Τ.Ε.( επιμελητήριο, εικαστικών ,τεχνών ,Ελλάδος ), χαράκτης και εικαστική θεραπεύτρια. Σπούδασε στο Εργαστήριο ζωγραφικής των Κώστα Αργύρη και Δημήτρη Φώτου και χαρακτική στο εργαστήριο του ΕΕΤΕ της Νίκαιας με την Ρένα Ανούση. Έχει πτυχίο στην ψυχοδυναμική Γιουνγκιανή συμβουλευτική μέσω της θεραπείας των εικαστικών τεχνών με ειδικότητα Art Therapy και Δραματοθεραπεία από το ΚΨΤ (Κέντρο Επιμόρφωσης Ψυχοθεραπείας μέσω Τεχνών). Επιμόρφωση στην «Παιγνιοθεραπεία» και Θεωρητικές προσεγγίσεις, πρακτικές εφαρμογές και βιωματικές ασκήσεις για εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες υγείας από το ΕΚΠΑ. 

Έχει πάρει μέρος σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα με πολλές διακρίσεις. Κάποιες από αυτές είναι 

το 2002: Ατομική, στο Παλαιό Δημαρχείο Αμαρουσίου, 

2011: Ομαδική, στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, «Πολυμέρειο» στην Τήνο και Ατομική στην Αίθουσα Νικολάου Γαίτη στον Πύργο της Τήνου,

το 2013: Ατομική, στο Νερόμυλο Κρύας στη Λιβαδειά, 

2015: Έκθεση ζωγραφικής και βιωματικής γραφής γυναικών στο Ίδρυμα «Μελίνα Μερκούρη»,

2023: Ομαδική Έκθεση στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή 

Ασχολείται επίσης με την εικονογράφηση και γραφή (θεραπευτικών) παραμυθιών. 

Εργάζεται χρόνια με παιδιά και εφήβους και κάνει παράλληλα εθελοντική εργασία (Art therapy) στην Κιβωτό του κόσμου.

Σύντομα κυκλοφορεί το παραμύθι της «Το ταξίδι των ονείρων» ενώ, παράλληλα θα ξεκινήσει η λειτουργία του εικαστικού εργαστηρίου της ART THERAPY «Ψυχοτεχνίες», όπου θα πραγματοποιούνται εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας μέσω των εικαστικών τεχνών

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Πληροφορίες – Επικοινωνία: artxmart@gmail.com , τηλ. 6977374976

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Τρίτη, 29 Απριλίου και ώρα 6μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 29 Απριλίου έως 10 Μαΐου 2025

Σελίδα εκδήλωσης στο facebook:

https://www.facebook.com/events/658039553859406/658039560526072/?active_tab=discussion 

Καμίνι Πολιτιστικό Κέντρο Γαλατσίου

Ρεθύμνης και Χρήστου Καψάλη 36, Γαλάτσι

Ημέρες και Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά και Σαββατοκύριακα

5-8μ.μ.

Πέμπτη, 1η Μαΐου (Πρωτομαγιά): ΚΛΕΙΣΤΑ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Τα βοτανικά μοτίβα του αναπαράγονται συνεχώς σε κουρτίνες μπάνιου, θήκες τηλεφώνων, σε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά έργα, σε σπίτια, σε αίθουσες αναμονής οδοντιάτρων και σε εμπορικά κέντρα.

Ένας από τους σημαντικότερους σχεδιαστές υφασμάτων, καλλιτέχνης, συγγραφέας και ποιητής, ο Ουίλιαμ Μόρις (1834-1896) στη σημερινή εποχή έχει γίνει viral και μία νέα έκθεση στην Γκαλερί που φέρει το όνομά του, στη William Morris Gallery, στο Λονδίνο αναδεικνύει πώς επηρέασε γενιές σχεδιαστών, κατασκευαστών και καταναλωτών.

Η έκθεση με τίτλο «Morris Mania» εξερευνά το έργο του Βρετανού σχεδιαστή υφασμάτων και τη δημοτικότητα που συνεχίζει να αυξάνεται, καθώς τα μοτίβα του είναι πλέον προσιτά, αγαπημένα και διαθέσιμα σε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, κάτι που δεν κατάφερε στη διάρκεια της ζωής του.

«Αυτό έχει επιτευχθεί στο πλαίσιο της μαζικής παραγωγής, των σχεδίων που δημιουργούνται από υπολογιστή, του παγκόσμιου καπιταλισμού και της περιβαλλοντικής κρίσης» αναφέρεται στην περιγραφής της έκθεσης που επιμελήθηκε ο Χάντριαν Γκάραρντ διευθυντής της Γκαλερί Ουίλιαμ Μόρις.

Οι επισκέπτες καλούνται να συνεχίσουν να δανείζουν και να δωρίζουν τα δικά τους αντικείμενα με σχέδια του Μόρις καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης.

Το ντοκιμαντέρ Wallpaper (2025), έργο που ανατέθηκε στη Νάταλι Κουμπίδης Μπρέιντι που προβάλλεται στο πλαίσιο της έκθεσης διερευνά πώς τα σχέδια του Ουίλιαμ Μόρις έχουν χρησιμοποιηθεί στην ιστορία της οθόνης. Πρόκειται για μοντάζ σκηνών από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση που αποκαλύπτει το ποικίλο και μερικές φορές εκπληκτικό εύρος αφηγήσεων, σκηνικών και διαθέσεων που δημιουργεί ο σχεδιαστής.

Ο Ουίλιαμ Μόρρις ήταν ένας πρωτοπόρος σχεδιαστής, συγγραφέας, κοινωνικός ακτιβιστής και οικολόγος, ο οποίος εισήγαγε μια νέα και άμεσα αναγνωρίσιμη οπτική αισθητική στους βρετανικούς εσωτερικούς χώρους. Πρωτοστάτησε σε μια νέα προσέγγιση στον σχεδιασμό και την κατασκευή, υπερασπίζοντας τη χειροτεχνία σε μια περίοδο της βρετανικής ιστορίας όπου η βιομηχανική μαζική παραγωγή βρισκόταν στο αποκορύφωμά της.

Γεννήθηκε στο Γουόλθαμστοου στο ανατολικό Λονδίνο και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου ανέπτυξε πάθος για το παρελθόν.

Μετά το Πανεπιστήμιο, ο Μόρις ξεκίνησε μαθητεία με τον νεογοτθικό αρχιτέκτονα Τζορτζ Έντμουντ Στριτ, την οποία εγκατέλειψε. Με την ενθάρρυνση του καλλιτέχνη Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι (1828-1882), ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Ο Μόρις βοήθησε τον Ροσέτι και τον Μπερν – Τζόουνς στη ζωγραφική των τοιχογραφιών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Τον Απρίλιο του 1861, ο Μόρις ίδρυσε την Morris, Marshall, Faulkner & Co., με έξι συνεργάτες. Αφού γνώρισε αρχικά επιτυχία, η εταιρεία είδε μια σοβαρή πτώση στα κέρδη λόγω μιας οικονομικής ύφεσης στα τέλη της δεκαετίας του 1860. Καθώς ο Μόρις εργαζόταν σκληρά τη δεκαετία του 1870 για να αναπτύξει μια πιο ποικιλόμορφη γκάμα προϊόντων που θα απευθυνόταν σε μια ευρύτερη πελατειακή βάση, η επιχείρηση άρχισε να βελτιώνεται. Χειροποίητα υφάσματα και ολοκληρωμένα σχέδια εσωτερικής διακόσμησης πωλούνταν σε πλούσιους πελάτες, ενώ μια σειρά από φθηνότερα προϊόντα κατασκευάζονταν για τους λιγότερο εύπορους, όπως σε κεντήματος και απλά έπιπλα, όπως η καρέκλα του Σάσσεξ, βασισμένη σε παραδοσιακό σχέδιο της χώρας. Με τον Μόρις επικεφαλής η εταιρεία πέρασε στα χέρια του και μετονομάστηκε σε Morris & Co.

Πέρα από τον τομέα του σχεδιασμού, ο Ουίλιαμ Μόρις είχε μεγάλο αντίκτυπο στη βρετανική πολιτιστική ζωή, ήταν ηγετική φυσιογνωμία του πρώιμου σοσιαλιστικού κινήματος επηρεάζοντας τις ιδέες για την κοινωνική μεταρρύθμιση, την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του περιβάλλοντος και τι σημαίνει να ζεις μια γεμάτη ζωή.

Η έκθεση «Morris Mania» εγκαινιάστηκε στις 5 Απριλίου και θα διαρκέσει έως τις 21 Σεπτεμβρίου 2025.

‍Ανάμεσα στα νέα εκθέματα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό, ξεχωρίζουν αντικείμενα που αναδεικνύουν διαφορετικές πτυχές της ζωής και της καλλιτεχνικής διαδρομής της Μαρίας Κάλλας. Το κόκκινο φόρεμα που φόρεσε στην πρεμιέρα της παράστασης L’homme de la Mancha στο Παρίσι, μαζί με μια κομψή βεντάλια με μουσικά θέματα, σκιαγραφούν τη μοναδική αισθητική της και τη στενή της σχέση με τη μόδα.

Σπάνιες παρτιτούρες από την προσωπική της συλλογή και το κεντημένο κάλυμμα των πλήκτρων του πιάνου της αποκαλύπτουν τον επαγγελματισμό και την αφοσίωσή της στην τέχνη, ενώ ένα ξύλινο τιμητικό κλειδί της πόλης που της προσφέρθηκε σε δημόσια τελετή στο San Francisco το 1958 αποτελεί ένδειξη της παγκόσμιας αναγνώρισης και της διεθνούς εμβέλειας του έργου της.

‍Τέλος, η εντυπωσιακή περούκα που φορούσε ως Μήδεια στη Σκάλα του Μιλάνου, υπενθυμίζει τους εμβληματικούς της ρόλους και την επιβλητική σκηνική της παρουσία.

Τα αντικείμενα ανήκουν στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Μαρία Κάλλας/Δήμου Αθηναίων, και προέρχονται από δημοπρασία που έλαβε χώρα στο Παρίσι το 2000, αλλά και από δωρεές σημαντικών συλλεκτών, όπως του Ελληνικού Συλλόγου Μαρία Κάλλας και του Κωνσταντίνου και Βικτώριας Πυλαρινού. Η επιμελητική ομάδα του μουσείου, με σεβασμό στο αφήγημα της έκθεσης, ενσωμάτωσε τα νέα εκθέματα με τρόπο που προσκαλεί τον επισκέπτη σε μια ανανεωμένη εμπειρία, μέσα από αυθεντικά τεκμήρια, σπάνιες αφηγήσεις και νέες συνδέσεις με την προσωπικότητα της Κάλλας.

Το Μουσείο καλεί το κοινό – όσους το επισκέφθηκαν, αλλά και όσους δεν είχαν ακόμη την ευκαιρία – να ζήσουν τη μαγεία της έκθεσης και να ανακαλύψουν τις καινούργιες ιστορίες που φέρνουν τα νέα εκθέματα. Παράλληλα, οι επισκέπτες μπορούν να εξασφαλίσουν θέση σε μία από τις προγραμματισμένες ξεναγήσεις του μουσείου, για να μάθουν περισσότερα για τα εκθέματα και τις ιστορίες πίσω από αυτά.

Εκμεταλλευτείτε τις ημέρες των πασχαλινών διακοπών για μια ξεχωριστή πολιτιστική εμπειρία στην καρδιά της Αθήνας. Μην χάσετε την ευκαιρία να περιηγηθείτε σε έναν χώρο που υμνεί την τέχνη, την έκφραση και τη μνήμη μιας εμβληματικής προσωπικότητας του 20ού αιώνα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την επίσκεψη και τις ξεναγήσεις στο Μουσείο Μαρία Κάλλας, επισκεφθείτε: www.mariacallasmuseum.gr

Η έκθεση ήταν η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του Άντι Γουόρχολ εκτός ΗΠΑ. Μόλις ένα χρόνο αργότερα το έργο αποκτήθηκε από τους Βέλγους συλλέκτες Roger Matthys και Hilda Colle, στην κατοχή των οποίων παρέμεινε για τον τελευταίο μισό αιώνα.

Το έργο «Big Electric Chair» απεικονίζει μια εκδοχή φωτογραφίας στον Τύπο του 1953 που τραβήχτηκε στον θάλαμο εκτέλεσης του σωφρονιστικού κέντρου Sing Sing στη Νέα Υόρκη, μια εικόνα που χρησίμευσε ως βάση της περίφημης σειράς «Death and Disaster» του Άντι Γουόρχολ. Σε αντίθεση με άλλα έργα όπου προβάλλονται πόρτες, σωλήνες και πρόσθετες πινακίδες, αυτός ο πίνακας εστιάζει αποκλειστικά στην ηλεκτρική καρέκλα, παραπέμποντας στα έντονα, αναμνηστικά δυαδικά σύνολα ζωής και θανάτου, καθώς και μια αυξανόμενη απευαισθητοποίηση σε βίαιες εικόνες – ένα θέμα που συνδέει ολόκληρη τη σειρά.

«Το έργο είναι η απόλυτη νεκρή φύση» εξήγησε ο πρόεδρος του τμήματος Τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα του Christie’s, Άλεξ Ρότερ. «Είναι μοναδικό στο έργο του Γουόρχολ – ένα μοναχικό αντικείμενο σε μια ήσυχη στιγμή, που αντανακλά την ευθραυστότητα της ανθρώπινης κατάστασης» σημείωσε.

Οι πίνακες του Γουόρχολ «Big Electric Chair» από το 1967 και το 1968 έχουν περιγραφεί από τον θρυλικό επιμελητή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης Χένρι Γκελντζάλερ ως οι πιο ισχυροί πίνακες στην pop art. Από τους 12 που παρουσιάστηκαν πρώτη φορά στο Modern Museet το 1968, οκτώ βρίσκονται τώρα σε μεγάλες συλλογές οργανισμών.