Η Πλατεία Αμερικής φαίνεται να ξαναβρίσκει τα πατήματα της κι εμείς βολτάρουμε στα ψαγμένα της στενά της βρίσκοντας εξαιρετικές επιλογές για ποτό και φαγητό.

Μαρτίν

Το Μαρτίν στην Πλατεία Αμερικής σου δίνει πολύ καλούς λόγους για να γίνεις θαμώνας του. Από τις φημισμένες καριόκες Ξάνθης μέχρι και το πολίτικο τσουρέκι το οποίο γίνεται ανάρπαστο. Το σκηνικό εδώ σε γυρίζει πίσω στα αθηναϊκά ζαχαροπλαστεία παλαιότερων δεκαετίων!

Οι νοστιμιές της Βάσως

Πατησίων 154, τηλ.: 21 0861 2075 / 6983650305

Αγαπημένο μαγειρευτό φαγητό πλησίον της Πλ. Αμερικής! Η κα. Βάσω φροντίζει τους θαμώνες της σερβίροντας καθημερινά αγνό, μαμαδίσιο φαγητό που τιμά την ελληνική παραδοσιακή κουζίνα μέσα από τα all time classic πιάτα της. Ο κατάλογος ανανεώνεται καθημερινά προκειμένου να μην μείνει κανείς παραπονούμενος ωστόσο εμείς σου συστήνουμε ανεπιφύλακτα να δοκιμάσεις κανελόνια με κιμά, μοσχαράκι κοκκινιστό, συκώτι μοσχαρίσιο, μοσχάρι λεμονάτο, κοτόπουλο με χυλοπίτες, χοιρινό πρασοσέλινο και σκιουφικτά με κοκκινιστό κοτόπουλο.

Κulinaristan

Mοσχονησίων 15, τηλ.: 698 732 3044

Σέρβις αψεγάδιαστο. Φαγητό έξοχο και καλές μερίδες με φρέσκα υλικά. 

Εδώ θα βρεις μια αποθέωση στην έθνικ κουζίνα με συνταγές που εναλλάσσονται καθημερινά ανάλογα της εποχής και των διαθέσιμων υλικών. Αξίζει να δοκιμάσεις το cheesecake πανακότα με τηγανητό vermicelli και φυστίκια, τις μελιτζάνες γεμιστές με κιμά, τα ρεβύθια με γάλα καρύδας, κύμινο και σαφράν και πουρέ κόκκινης φακής, την προβατίνα teriyaki, το gazpacho, το ταμπουλε με ceviche, την ψαρόσουπα, το σεβίτσε καλαμαριου και το σεβίτσε λίτσας με τάρτα λαχανικών. Λογαριασμός 30-35€ το άτομο με ποτήρι κρασί.

Τέλειον

Ιθάκης 40, τηλ.: 693 825 8989

Στον ίδιο χώρο που για χρόνια το ζαχαροπλαστείο Τέλειον μας τράταρε υπέροχα γλυκά, ένα νέο μπαρ φιλοδοξεί να σημαδέψει την αθηναϊκή νύχτα δίνοντας τα decks σε γνώστες της μουσικής. Πολύ καλή μουσική με ψαγμένα spirits κάβα ακολουθεί χωρίς να είναι ευτυχώς καταϊδρωμένη. Από τα  signature κοκτέιλ το 50/50 Martini με Tanqueray No. Ten, fino dry sherry, τζίντζερ και μοσχοκάρυδο και το Aperitivo Spritz με κόκκινα φρούτα είναι τα σιγουράκια του καταλόγου. Τα ποτά από 7€.

Φίκος

Λευκωσίας 12, τηλ.: 21 1008 2742

Ευγενέστατο προσωπικό, ψαγμένη κάβα και πετυχημένες μουσικές επιλογές στα decks συνθέτουν το τρίπτυχο της επιτυχίας ενός μπαρ που στοιχηματίζουμε το επόμενο μηνιάτικό μας ότι θα δεις στις λίστες με τις πιο ενδιαφέρουσες αφίξεις της χρονιάς. Χαλαρωτικά και easy going vibes το συνοδεύουν με ωραιότατη λίστα από κλασικά και signature κοκτέιλ για να πάνε κάτω τα φαρμάκια που σε κέρασε η ζωή.

Cine Athenee

Λευκωσίας 43, πλατεία Αγίου Ανδρέα, τηλ.: 21 0864 4906

Πολύχρωμες καρέκλες απλώνονται ανάμεσα σε γλαστράκια γεμάτα άνθη, γάτες λιάζονται νωχελικά στα πεζούλια, ενώ νοσταλγικές κούνιες –σαν εκείνες που βρίσκαμε παλιά στις αυλές των γιαγιάδων– χαρίζουν μια αίσθηση οικειότητας. Πάνω από τα κεφάλια των θεατών ανοίγουν κατακόκκινες ομπρέλες, ενώ το δάπεδο είναι ζωγραφισμένο με μοτίβα που θυμίζουν κυκλαδίτικο πλακόστρωτο. Στον ταινιοκατάλογο του θα βρεις επανεκδόσεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς κινηματογράφου, προσεκτικά επιλεγμένες από τον πάντα ενδιαφέροντα κατάλογο της New Star, της ανεξάρτητης εταιρείας διανομής που ξέρεις και εμπιστεύεσαι και από άλλα αγαπημένα θερινά, όπως ο Ζέφυρος των Πετραλώνων.

Θέατρο Κνωσός, Κνωσού 11, Πλατεία Αμερικής

13 Μαρ - 5 Απρ 2026

Εχθρός του Λαού του Χένρικ Ίψεν

Διασκευή Florian Borchmeyer & Thomas Ostermeier

Σκηνοθεσία Thomas Ostermeier

Μια παραγωγή της Schaubühne Berlin

Σε συνεργασία με το Θέατρο του Νέου Κόσμου

O σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής της βερολινέζικης Schaubühne, Τόμας Όστερμάιερ, έρχεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει στο Θέατρο Κνωσός τη δική του εκδοχή του Εχθρού του Λαού με ένα λαμπερό καστ Ελλήνων ηθοποιών.

Ο εμβληματικός Γερμανός σκηνοθέτης διασκευάζει και σκηνοθετεί το μνημειώδες έργο του Ίψεν, το οποίο έχει παρουσιάσει από το 2012 σε πάνω από 30 χώρες με τεράστια επιτυχία.

Ηθική ευθύνη ή οικονομικά συμφέροντα, διαφάνεια ή απόκρυψη της αλήθειας; Ως ευσυνείδητος επιστήμονας ο γιατρός Στόκμαν, που πρώτος υποστήριξε ότι η πόλη του μπορούσε να γίνει μια υποδειγματική λουτρόπολη, δεν θα διστάσει να αποκαλύψει δημοσίως ότι τα ιαματικά λουτρά αποδείχτηκαν μολυσμένα: αντιμέτωπος με τον δήμαρχο αδερφό του και την ιδιοτέλεια των συμπολιτών του, θα γίνει «εχθρός του λαού». Συνδυάζοντας τη σκηνική τόλμη και αρτιότητα με την κοινωνική ευαισθησία, ο Τόμας Όστερμάιερ δίνει σημερινή διάσταση στα ιψενικά ερωτήματα.

Εισητήρια: More

Είναι εντυπωσιακό πόσοι παλιοί Αθηναίοι νοσταλγούν την παλιά γοητεία της Πλατείας Αμερικής. Κυρίως εκείνοι που ζούσαν στην περιοχή, αλλά επειδή εκεί ζούσαν πάρα πολλοί (η πυκνότητα δικηγόρων, ιατρών, ηθοποιών, καθηγητών, επιστημόνων, στρατιωτικών, μηχανικών, κ.ά. ήταν εντυπωσιακά πυκνή), είναι ακόμη περισσότεροι όσοι την επισκέπτονταν για να δουν φίλους, συγγενείς, για να πάνε σε ένα μαγαζί, σε ένα σινεμά. Και τη νοσταλγούν όσοι την εγκατέλειψαν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Σήμερα, η Πατησίων είναι αυτή που είναι, αλλά είναι και πολλά περισσότερα. 

Η Πατησίων έβρισκε εκεί γύρω στην πλατεία Αμερικής την κορύφωσή της. Ξεκινούσε από το Μουσείο, γινόταν κομψή και φωτεινή στην Αγγελοπούλου και την Κεφαλληνίας, και όταν πλέον φαινόταν στο βάθος η πλατεία Αμερικής ένιωθες πως όλα είχαν συναιρεθεί, ωριμάσει, μελώσει σε εκείνο το αστικό αμάλγαμα που έδινε εκείνη τη γλύκα της κοινής αντίληψης.

Στην πλατεία Αμερικής σώζονται πολλές προσόψεις από το παρελθόν της ακμής. Αλλά είναι μόνο προσόψεις. Η ζωή που υπήρχε δεν υπάρχει, αλλά αν θέλει κανείς και αν έχει τις προσλαμβάνουσες μπορεί εν μέρει να την αναστήσει νοερά. Το κτίριο της φωτογραφίας, στη γωνία με την οδό Σπάρτης, από τα ελάχιστα εκλεκτικιστικά που απέμειναν, το θυμάμαι ως αστυνομία, ως χαρτοπαικτική λέσχη, ως γραφεία της ΑΕΚ. Σήμερα, οι εξώθυρές του έχουν αντικατασταθεί από τζάμια, αλλά η πρόσοψη έχει ευτυχώς συντηρηθεί. Προς τα κάτω αρχίζει η Λευκωσίας, ένας δρόμος που αν βρισκόταν σε άλλη πόλη θα ήταν πασίγνωστος για τις υψηλού επιπέδου πολυκατοικίες της περιόδου 1932-1965.

Η πλατεία μοιάζει άνευρη σαν να έχει χάσει το ρυθμό της. Και μόνο το σκάμμα που βρίσκεται στη θέση του «Αττικα» λέει πολλά για τον τρόπο που αυτή η πόλη αδυνατεί να χειριστεί τον εαυτό της.  Για τον 20ό αιώνα, τα σινεμά της Πατησίων, θερινά και χειμερινά, πάνω στον δρόμο αλλά και στα στενά, ήταν ένας κόσμος ολόκληρος, που έδινε χαρά, έδενε την κοινωνία, γεννούσε θέσεις εργασίας και στήριζε έναν κύκλο της οικονομίας. Οι φωτεινές μαρκίζες ήταν μια υπενθύμιση του δώρου που ήταν τότε η αστική ζωή.

Οι προσόψεις του ’50 και του ’60 στην πλατεία Αμερικής είναι μάρτυρες από ένα γοητευτικό παρελθόν. Φέρουν μηνύματα, μιλούν για τις προσδοκίες εκείνες που έφταναν σε αυτό το σημείο της Αθήνας για να ξετυλίξουν σελίδες ευημερίας. Και ήταν πράγματι ευημερούσα η Πατησίων της ακμής. Ανέβλυζε ζωντάνια, είχε μια αθηναϊκή ατμόσφαιρα μοναδική, είχε μαγαζιά για ό,τι μπορούσε κανείς να θελήσει. Μεγάλες ελληνικές φίρμες της Ερμού ή της Σταδίου άνοιγαν δεύτερο κατάστημα στην Πατησίων. Τότε…

Οσο κατανοητό κι αν είναι, αν εξετάσει κανείς το πώς εξελίχθηκε η ζωή, είναι ταυτόχρονα εντυπωσιακό το πώς αφέθηκε αυτό το φιλόδοξο, συμπαγές κομμάτι αστικής ευημερίας να εξαερωθεί, να χαθεί και καθώς εξαφανιζόταν να αφήσει μονάχα κελύφη και σκιές. Βεβαίως οι συνθήκες είχαν αλλάξει σταδιακά από τις αρχές του ’70 και οι ίδιοι οι μεσοαστοί εγκατέλειψαν από πολύ νωρίς την Πατησίων.

Το γιατί όμως δεν υπήρξε κανένα μέτρο ή κίνητρο μετά το 2000 για να γυρίσει κάπως το κλίμα και να μην αφεθεί στην κατρακύλα όλο το αστικό παρελθόν της Αθήνας, όπως το εξέφραζε η Πατησίων, η 3ης Σεπτεμβρίου, η πλατεία Βικτωρίας, η Αριστοτέλους, είναι μια άλλη ιστορία, που είναι ιδιαιτέρως σύνθετη και πικρή.